Kleurveranderend lenticulair paneel
- Met de hand gesigneerd en genummerd op galerijstickerlabel, verso
- Reeks: Crossing
- Uitgegeven door Cristea Roberts
Culottes (from Crossing) van Julian Opie is een beperkte oplage uit 2022, onderdeel van zijn Crossing serie. Dit kunstwerk maakt gebruik van een kleurveranderend lenticulair paneel en meet 111 x 59 x 3,1 cm, en toont Opie's iconische minimalistische stijl. Het stuk beeldt een vereenvoudigde figuur in beweging af, gekleed in culottes, weergegeven in gedurfde, contrasterende kleuren. Het lenticulaire medium geeft het werk een dynamische kwaliteit, waarbij een illusie van beweging ontstaat als de kijker van perspectief verandert. Deze innovatieve techniek, gecombineerd met Opie's kenmerkende reductionistische benadering, benadrukt de essentie van beweging en het moderne stedelijke leven, en nodigt de kijker uit om het werk vanuit meerdere hoeken en perspectieven te ervaren.
Julian Opie (VK, 1958) is een hedendaagse kunstenaar, bekend om zijn minimalistische, gestileerde portretten en landschappen. Met gedurfde lijnen en vlakke kleuren overbrugt hij kunst en digitale technologie, geïnspireerd door Pop Art en Japanse houtsneden. Opie’s herkenbare stijl heeft zijn werk wereldwijd bekend en veel tentoongesteld gemaakt.
Gemengde techniek.Gemengde techniek verwijst naar kunstwerken die meer dan één medium binnen een enkel werk gebruiken. In tegenstelling tot multimediakunst, die verschillende vormen van beeldende kunst combineert en vaak elementen zoals geluid, video of digitale media bevat, richt gemengde techniek zich op het combineren van traditionele kunstmaterialen, zoals verf, inkt en collage. Gemengde techniek biedt kunstenaars de mogelijkheid om een breed scala aan effecten en texturen te bereiken door verschillende materialen te lagen en te mengen.
Kleurveranderend lenticulair paneel
- Met de hand gesigneerd en genummerd op galerijstickerlabel, verso
- Reeks: Crossing
- Uitgegeven door Cristea Roberts
Culottes (from Crossing) van Julian Opie is een beperkte oplage uit 2022, onderdeel van zijn Crossing serie. Dit kunstwerk maakt gebruik van een kleurveranderend lenticulair paneel en meet 111 x 59 x 3,1 cm, en toont Opie's iconische minimalistische stijl. Het stuk beeldt een vereenvoudigde figuur in beweging af, gekleed in culottes, weergegeven in gedurfde, contrasterende kleuren. Het lenticulaire medium geeft het werk een dynamische kwaliteit, waarbij een illusie van beweging ontstaat als de kijker van perspectief verandert. Deze innovatieve techniek, gecombineerd met Opie's kenmerkende reductionistische benadering, benadrukt de essentie van beweging en het moderne stedelijke leven, en nodigt de kijker uit om het werk vanuit meerdere hoeken en perspectieven te ervaren.
Julian Opie (VK, 1958) is een hedendaagse kunstenaar, bekend om zijn minimalistische, gestileerde portretten en landschappen. Met gedurfde lijnen en vlakke kleuren overbrugt hij kunst en digitale technologie, geïnspireerd door Pop Art en Japanse houtsneden. Opie’s herkenbare stijl heeft zijn werk wereldwijd bekend en veel tentoongesteld gemaakt.
Julian Opie wordt op grote schaal geassocieerd met de New British Sculpture-beweging en is een beeldend kunstenaar wiens werken beïnvloed worden door een breed scala aan onderwerpen, waaronder klassieke portretten, Japanse houtblokken en reclameborden. Onder de meest opmerkelijke werken van Opie vallen zijn LCD-animaties, Christine Blinking en Suzanne Walking, evenals zijn vereenvoudigde portretten die onderwerpen weergeven door middel van basislijnen en kleurblokken, zoals in zijn New York Couple-serie. Met een breed scala aan zowel traditionele als technologische materialen, zoals geschilderd staal, vinyl en digitale software, heeft Opie zijn eigen unieke stijl gecreëerd die beknopte, maar tot nadenken stemmende beelden van het dagelijks leven produceert. Hierbij worden elementen van minimalisme samengevoegd met aspecten van popart. Opie noemde Roy Liechtenstein en Andy Warhol eerder als invloeden op zijn stijl. (Artist website)
Neo-figuratieve kunst is een verzamelterm die verwijst naar de heropleving van figuratieve kunst in Amerika en Europa in de jaren 1960, na een periode die werd gedomineerd door abstractie. Michel Ragon, een Franse kunstcriticus, stelde dat deze heropleving van figuratie plaatsvond tijdens een kritieke periode van sociale en politieke onrust in beide regio's.