Damien Hirst's Spot Prints en de taal van de farmaceutica

Door Emilia Novak
De Spot-prenten van Damien Hirst zijn onmiddellijk herkenbaar, maar ze vormen geen uniforme reeks edities. Via etsing, zeefdruk, houtsnede en later pigmentdruk keerde Hirst steeds terug naar gekleurde cirkels en het klinische vocabulaire van medicijnen en chemicaliën. Voor verzamelaars zijn de verschillen tussen deze werken van belang: formaat, papier, oplagecijfer en de plaatsing van de handtekening kunnen aanzienlijk variëren van de ene Spot-prent naar de andere.
Van de Spot Paintings naar de prentkunst
Hirst's Spot Paintings gaan aan de prenten vooraf. De tentoonstelling The Complete Spot Paintings 1986–2011 van Gagosian uit 2012 voerde de schilderijen terug naar een eerste spotwerk op paneel uit 1986 en bracht meer dan 300 voorbeelden samen. Hirst omschreef de onderliggende motivatie in termen van kleur: de herhaalde structuur bood hem een kader waarin kleur zelf het middelpunt kon worden.
De schilderijen vestigden de vertrouwde formule van gekleurde cirkels verdeeld over een licht vlak, maar de editionele werken ontwikkelden die beeldtaal door middel van verschillende druktechnieken. Chemische en farmaceutische titels werden een bijzonder persistent kenmerk, dat ogenschijnlijk eenvoudige kleurschikkingen verbond met geneeskunde, laboratoria en classificatiesystemen.
Vroege Spot-etsen
Een nuttig startpunt is de set uit 2004, Cinchonidine, Ciclopirox Olamine and Cineole. Composition Gallery registreert de drie werken als etsen op Hahnemühle-papier, gesigneerd en genummerd, uit een oplage van 145, met een bladformaat van circa 114,5 × 112,5 cm.
Deze gegevens worden onafhankelijk bevestigd door zowel het archief van de oorspronkelijke uitgever als veilingrecords. The Paragon Press omschrijft de groep als drie ronde Spot-etsen, oplage 145, elk gesigneerd op de voorzijde en genummerd op de achterzijde. Christie's catalogiseerde een complete set eveneens als drie kleurenetsen op Hahnemühle-papier, waarbij auteursproeven buiten de genummerde oplage bestaan.
Het cirkelvormige formaat onderscheidt deze werken van de rechthoekige rasters die vele latere Spot-prenten domineren. De drie paletten verschillen ook aanzienlijk van elkaar, met overgangen tussen grijstinten, pastels en sterkere kleuren.
Een jaar later tilde Diacetoxyscirpenol het Spot-formaat naar een veel grotere schaal. Het exemplaar van Composition uit 2005 meet 111,5 × 200,7 cm en is gecatalogiseerd als een Spot-ets uit een oplage van 115, gesigneerd door Hirst op de voorzijde en genummerd op de achterzijde.
Phillips registreert dezelfde oplageopbouw voor andere afdrukken van Diacetoxyscirpenol: oplage 115, met 30 auteursproeven, op Hahnemühle-papier, gesigneerd op de voorzijde en genummerd of gemerkt AP op de achterzijde. Kleine variaties in geregistreerde bladafmetingen tussen catalogi en individuele metingen zijn normaal.
Xylene Cyanol Dye Solution, eveneens uit 2005, is compacter. Composition vermeldt een ets in kleuren op Hahnemühle-papier met een formaat van 96,5 × 73 cm, gesigneerd en genummerd, uit een oplage van 65.
Phillips bevestigt een blad van hetzelfde formaat, een oplage van 65 en 20 künstlerexemplaren, met gedocumenteerde afdrukken die op de voorzijde zijn gesigneerd en op de achterzijde genummerd of gemerkt AP.
Deze drie voorbeelden tonen reeds aan waarom 'Damien Hirst Spot print' een brede omschrijving is en geen oplagespecificatie. Werken die slechts een jaar uit elkaar zijn vervaardigd, kunnen verschillen in vorm, schaal en oplagegrootte.
De taal van de farmaceutica
De titels zijn van centraal belang voor de identiteit van veel van deze werken. Cinchonidine, Ciclopirox Olamine, Diacetoxyscirpenol en Xylene Cyanol Dye Solution putten allemaal uit medische, farmaceutische of chemische terminologie.
Deze taal creëert een bewust contrast met de visuele ervaring van de prenten. De stippen zijn helder, geordend en abstract; de titels klinken technisch, klinisch en zeer specifiek. Het is een strategie die Hirst door het gehele bredere farmaceutische oeuvre heeft toegepast, waarbij kleur wordt verbonden met de systemen waarmee geneesmiddelen en chemische stoffen worden benoemd en geclassificeerd.
De titels zijn nuttige aanwijzingen voor verzamelaars, maar ze volstaan niet om een editie te identificeren. Een farmaceutische naam vertelt u niet of het werk een ets, houtsnede of zeefdruk is, noch hoeveel afdrukken er zijn gemaakt.
Zeefdrukken: Histidyl, Meprobamate en Controlled Substances Key Spot
Hirst's Spot-beeldtaal verschijnt ook in zeefdrukedities die technisch gezien verschillen van de eerdere etsen.
Histidyl van Composition, 2008, is gecatalogiseerd als een kleurenzeefdruk met metallic zilver op hovenierspapier. Het werk meet 75,6 × 95,2 cm, komt uit een editie van 150 en is gesigneerd en genummerd aan de voorzijde.
Phillips vermeldt dezelfde afmetingen en editiegrootte voor Histidyl, samen met 10 kunstenaarsproeven en publicatie door Other Criteria.
Meprobamate, 2011, hanteert een verwante benadering maar maakt gebruik van zeefdruk in kleuren met glazuur op Somerset-papier. Composition vermeldt een vel van 70 × 94 cm, een editie van 150, en signatuur en nummering aan de voorzijde. Phillips bevestigt onafhankelijk de 150 genummerde afdrukken, 10 kunstenaarsproeven en dezelfde velafmetingen.
Controlled Substances Key Spot, eveneens gedateerd 2011, is kleiner en uitdrukkelijker diagrammatisch van aard. Het bij Composition vermelde exemplaar meet 50,8 × 49 cm en betreft een zeefdruk in kleuren met glazuur en debossing, handgesigneerd en genummerd uit een oplage van 150.
Phillips bevestigt dezelfde afmetingen en genummerde oplage, evenals 10 kunstenaarsproeven en publicatie door Other Criteria. Sommige geveilde exemplaren dragen aanvullende verkorte inscripties die verband houden met begeleidende werken, wat een extra reden is om het specifieke afdruk te beoordelen in plaats van te verwachten dat elk exemplaar identiek is ingeschreven.
De 40 Woodcut Spots
De houtsnede geeft het Spot-vocabulaire een andere vorm. De groep 40 Woodcut Spots bestaat uit 40 afzonderlijk getitelde werken in sterk uiteenlopende afmetingen, elk uitgegeven in een genummerde oplage van 55.
Ala Met van Composition, 2011, is een van de grootste. Het werk meet 80,2 × 63,5 cm en is in kleuren gedrukt op Somerset Textured-papier met volledige marges. Composition vermeldt dat het werk op de voorzijde is gesigneerd en op de achterzijde genummerd, uit een oplage van 55. Phillips registreert hetzelfde bladformaat, dezelfde oplage en dezelfde plaatsing van de signatuur voor een afzonderlijk geveild exemplaar, evenals 15 kunstenaarsproeven.
Aan het andere uiteinde van de schaal meet Perillartine slechts 36,8 × 45,7 cm. Composition dateert haar exemplaar op 2012 en registreert een kleurenhoutsnede op Somerset-papier, met de hand gesigneerd en genummerd, uit een oplage van 55. Een Phillips-registratie voor Perillartine dateert het werk eveneens op 2012, geeft exact dezelfde bladafmetingen en oplage van 55, en registreert het geveilde exemplaar als gesigneerd en genummerd op de achterzijde.
Een ander Composition-exemplaar, Picolinic Acid, 2011, brengt de compositie terug tot slechts twee spots op een lang horizontaal blad met een formaat van 20,3 × 50,8 cm. Composition registreert het als een gesigneerde en genummerde houtsnede uit een oplage van 55, terwijl het serie-archief van de uitgever zowel de afmetingen als de plaats ervan binnen 40 Woodcut Spots bevestigt.
Samen tonen deze werken hoe gevarieerd de houtsnede-groep is, ondanks de gedeelde techniek en oplagegrootte. Hirst verandert niet alleen het aantal en de rangschikking van de spots, maar ook de verhoudingen van het papier zelf.
Voorbij het farmaceutische raster
Latere edities van Hirst tonen aan dat het Spot-idee niet gefixeerd bleef.
Beverly Hills (H5-2), 2018, maakt deel uit van Colour Space, een later oeuvre waarin de stippen minder regelmatig worden en elkaar kunnen raken of overlappen. De editie is een op aluminium gemonteerde Diasec-giclée-print in plaats van een conventionele print op papier. Christie's en Phillips vermelden een formaat van ongeveer 90 × 90 cm, een oplage van 100 plus 10 kunstenaarsproeven, met de handtekening op een etiket op de achterzijde.
Ook de titel wijkt af. In plaats van chemische nomenclatuur behoort Beverly Hills tot een groep werken die naar locaties zijn vernoemd, wat aangeeft dat de visuele taal van de stippen zich heeft uitgebreid voorbij het farmaceutische benamingssysteem.
Meer recentelijk keert Untitled B (Spot Drawing), 2025, van Composition Gallery terug naar een gedisciplineerd raster in een 12-kleurige pigmentdruk met een formaat van 60 × 54 cm. Composition vermeldt een oplage van 60, gesigneerd en genummerd op de voorzijde.
Waar verzamelaars op moeten letten
Bij Damien Hirst Spot-prenten begint de identificatie met de exacte titel en niet alleen met het motief. Het medium, de afmetingen, de oplagecijfers en de plaatsing van de signatuur dienen te worden gecontroleerd aan de hand van de documentatie van het betreffende werk.
De conditie is eveneens afhankelijk van het object. Voor etsen, zeefdrukken en houtsneden op papier dienen verzamelaars het volledige vel te bekijken: marges, papiertoon, vervaging, gebruikssporen, vlekken, bijsnijding en restauratie. Verso-inscripties kunnen van belang zijn, omdat sommige werken op de achterzijde een nummering of andere informatie dragen.
Een gemonteerd werk als Beverly Hills (H5-2) vereist andere controles, waaronder het oppervlak van het paneel, de randen, de montage en het label op de achterzijde.
De aantrekkingskracht van Hirst's Spot-prenten ligt deels in hun consistentie: een eenvoudig vocabulaire van cirkels en kleur dat decennialang standhoudt. Maar voor verzamelaars zijn de onderlinge verschillen even belangrijk. De farmaceutische etsen, de metallische en geglazuurde zeefdrukken, de houtsneden en de latere pigmentedities behoren tot afzonderlijke producties, en elk werk dient op zijn eigen merites te worden beoordeeld.
Composition Gallery's inventaris van Damien Hirst brengt verschillende van die reeksen samen, van de vroege etsen Cinchonidine, Ciclopirox Olamine en Cineole en het monumentale Diacetoxyscirpenol tot Histidyl, Ala Met, Controlled Substances Key Spot, Beverly Hills en het recente Untitled B (Spot Drawing).
Veelgestelde vragen van verzamelaars
Zijn Damien Hirst Spot-prenten reproducties van zijn Spot Paintings? Veel ervan zijn geen eenvoudige reproducties. Het zijn afzonderlijk opgedrukte werken die zijn vervaardigd in specifieke prienttechnieken, waaronder etsing, zeefdruk en houtsnede. Latere edities kunnen directer verband houden met schilderijen en dienen te worden geïdentificeerd aan de hand van hun individuele publicatiegeschiedenis.
Hebben alle Damien Hirst Spot-prenten farmaceutische titels? Nee. Chemische en farmaceutische namen domineren veel vroege en midcarrière-voorbeelden, maar latere Spot-gerelateerde edities omvatten titels als Beverly Hills evenals ongetitelde werken.
Is er een standaard oplagegroottes voor Damien Hirst Spot-prenten? Nee. De hier besproken werken variëren van oplages van 55 tot 150, met aanvullende épreuves d'artiste gedocumenteerd voor sommige publicaties.
Signeert Hirst Spot-prenten altijd op dezelfde plaats? Nee. De plaatsing van de signatuur varieert. Sommige etsen zijn op de voorzijde gesigneerd en op de achterzijde genummerd, sommige zeefdrukken zijn op de voorzijde gesigneerd en genummerd, en Beverly Hills (H5-2) is gesigneerd op een etiket op de achterzijde. De conventie dient te worden gecontroleerd voor de exacte titel.














