Houtsnede op Japans nacré kozo-papier.
In potlood gesigneerd en gedateerd ‘44’ rechtsonder.
Getiteld Astatic en genummerd linksonder.
Uitgegeven door de kunstenaar.
Image: 33.7 × 22.9 cm.
Paper: 44.5 × 28.3 cm.
Josef Albers’ Astatic (Danilowitz 116) (1944) is een houtsnede op Japans nacre kozo papier die geometrische precisie en optische spanning onderzoekt. Een kettingachtige reeks hoekige, gefacetteerde vormen lijkt te zweven tegen een rijk getextureerde houtnerfachtergrond, waardoor een dynamisch spel tussen vorm en ruimte ontstaat. Het sterke contrast tussen de witte vormen en het donkere vlak versterkt een gevoel van beweging en instabiliteit, ondanks de zorgvuldige balans. Uitgegeven door de kunstenaar in een beperkte oplage, toont het werk Albers’ vroege onderzoek naar perceptie en structuur.
Josef Albers (Duitsland/VS, 1888–1976) was een baanbrekende kunstenaar, ontwerper en docent, centraal binnen de Bauhausbeweging en de moderne kunst. Zijn Homage to the Square-serie onderzocht kleurtheorie en perceptie. Albers’ onderwijs en publicaties, zoals Interaction of Color, hebben een blijvende invloed op hedendaagse kunst- en designopleidingen.
HoutsnedeHoutsnede is een druktechniek waarbij een afbeelding in het oppervlak van een houtblok wordt gesneden met gutsen, waarbij het overblijvende vlakke oppervlak de inkt vasthoudt voor het afdrukken. De door de kunstenaar weggesneden gebieden dragen geen inkt, terwijl de niet-gesneden gebieden dat wel doen, waardoor de gewenste afdruk ontstaat. Het snijden volgt de nerf van het hout, in tegenstelling tot houtgravure, waarbij het blok over de kopse nerf wordt gesneden. Inkt wordt met een roller op het oppervlak aangebracht, zodat alleen de vlakke, niet-gesneden gebieden inkt ontvangen, terwijl de verzonken, niet-drukkende gebieden schoon blijven.
Houtsnede op Japans nacré kozo-papier.
In potlood gesigneerd en gedateerd ‘44’ rechtsonder.
Getiteld Astatic en genummerd linksonder.
Uitgegeven door de kunstenaar.
Image: 33.7 × 22.9 cm.
Paper: 44.5 × 28.3 cm.
Josef Albers’ Astatic (Danilowitz 116) (1944) is een houtsnede op Japans nacre kozo papier die geometrische precisie en optische spanning onderzoekt. Een kettingachtige reeks hoekige, gefacetteerde vormen lijkt te zweven tegen een rijk getextureerde houtnerfachtergrond, waardoor een dynamisch spel tussen vorm en ruimte ontstaat. Het sterke contrast tussen de witte vormen en het donkere vlak versterkt een gevoel van beweging en instabiliteit, ondanks de zorgvuldige balans. Uitgegeven door de kunstenaar in een beperkte oplage, toont het werk Albers’ vroege onderzoek naar perceptie en structuur.
Josef Albers (Duitsland/VS, 1888–1976) was een baanbrekende kunstenaar, ontwerper en docent, centraal binnen de Bauhausbeweging en de moderne kunst. Zijn Homage to the Square-serie onderzocht kleurtheorie en perceptie. Albers’ onderwijs en publicaties, zoals Interaction of Color, hebben een blijvende invloed op hedendaagse kunst- en designopleidingen.
Abstractie is echt, waarschijnlijk echter dan de natuur.
- Josef Albers
Vaak genoemd als een van de grondleggers van minimalistische en conceptuele kunst, wordt Josef Albers alom geprezen om zijn theoretische leer over kunst en zijn samenspel tussen vorm en kleur. Een van zijn meest erkende werken is Homage to the Square, een serie die zich uitstrekt over de jaren 50 en 60 die bestaat een reeks rigide, geometrische producties op canvas, die allemaal werden gecompenseerd door het kleurenpalet dat hij had gekozen. De combinatie van geometrie en kleur zorgt voor verschillende optische effecten, waar Albers bekend om staat. Hij heeft verklaard dat “abstractie echt is, waarschijnlijk echter dan de natuur”. Zijn werk is een poging om deze filosofie uit te beelden en hij daagt de kijker uit om bij elk stuk zijn eigen perspectief te analyseren. Structural Constellations is misschien wel het meest gevierde werk van dit soort, een subtiel stuk dat bestaat uit eenvoudige lijnen die gecombineerd worden om illusoire vormen te creëren. (Artist website)
Hard Edge kunst is een stijl van abstract schilderen die populair werd in de jaren 1960. Het kenmerkt zich door kleurvlakken die gescheiden zijn door scherpe, strakke randen die met geometrische precisie zijn geschilderd. De term hard-edge painting werd bedacht door kunstcriticus Jules Langsner om deze benadering te beschrijven, die contrasteert met de zachtere, meer vloeiende vormen van andere abstracte stijlen.