Donald Sultan's Playing Cards (Three of Spades), gemaakt in 1990, is een aquatint op Twinrocker-papier. Dit minimalistische werk toont een eenvoudige, bijna abstracte weergave van de drie schoppen van een speelkaartendeck. De compositie is sober en strak, met drie dikke, zwarte schoppen die verticaal gestapeld zijn tegen een zachte, gedempte achtergrond. Sultan's kenmerkende stijl van het verkennen van contrasten—tussen positieve en negatieve ruimte, licht en donker, evenals geometrische vormen—komt subtiel naar voren in dit stuk. De ruwe randen van het met de hand gescheurde papier voegen een textuurelement toe aan het anders gladde oppervlak van de print.
Donald Sultan (Verenigde Staten, 1951) is een hedendaagse kunstenaar, bekend om zijn grootschalige stillevens en innovatieve gebruik van industriële materialen zoals teer, email en vinyltegels. Zijn werk verkent vaak het contrast tussen natuurlijke vormen en door de mens gemaakte stoffen, en daagt traditionele grenzen tussen schilderkunst en beeldhouwkunst uit. Sultans kunst is te zien in belangrijke instellingen zoals het Museum of Modern Art en de Tate Modern.
AquatintIntaglio is een druktechniek waarbij de kunstenaar markeringen maakt op een metalen plaat die inkt of verf vasthouden. De geïnkte plaat wordt vervolgens op papier geperst, waardoor de inkt op het vel wordt overgebracht. Dit proces kan afhankelijk van de techniek meerdere keren worden herhaald. Intaglio-methoden, zoals etsen, omvatten vaak het aanbrengen van een etsende stof (zuur) op de metalen plaat om het ontwerp te creëren. Intaglio omvat verschillende technieken, waaronder gravure, ets en droge naald.
Donald Sultan's Playing Cards (Three of Spades), gemaakt in 1990, is een aquatint op Twinrocker-papier. Dit minimalistische werk toont een eenvoudige, bijna abstracte weergave van de drie schoppen van een speelkaartendeck. De compositie is sober en strak, met drie dikke, zwarte schoppen die verticaal gestapeld zijn tegen een zachte, gedempte achtergrond. Sultan's kenmerkende stijl van het verkennen van contrasten—tussen positieve en negatieve ruimte, licht en donker, evenals geometrische vormen—komt subtiel naar voren in dit stuk. De ruwe randen van het met de hand gescheurde papier voegen een textuurelement toe aan het anders gladde oppervlak van de print.
Donald Sultan (Verenigde Staten, 1951) is een hedendaagse kunstenaar, bekend om zijn grootschalige stillevens en innovatieve gebruik van industriële materialen zoals teer, email en vinyltegels. Zijn werk verkent vaak het contrast tussen natuurlijke vormen en door de mens gemaakte stoffen, en daagt traditionele grenzen tussen schilderkunst en beeldhouwkunst uit. Sultans kunst is te zien in belangrijke instellingen zoals het Museum of Modern Art en de Tate Modern.
Ik denk niet dat iemand ooit geld verdient met het kopen en verkopen van aandelen. Ze moeten geld verdienen door de aandelen te houden.
- Donald Sultan
Bekend om zijn unieke, grootschalige stilleven schilderijen, is Donald Sultan een kunstenaar wiens werken gevuld zijn met rijke kleuren, iconografie en samengesteld uit onorthodoxe materialen. Zijn kenmerkende techniek laat het traditionele gebruik van canvas achterwege en gebruikt in plaats daarvan masonite als basis, waarop hij vinylvloertegels van 30 cm legt en vervolgens besnijdt om geometrische en organische vormen te creëren. De negatieve ruimtes van het stuk worden eerst gevuld met materialen zoals teer, latex of gips, en later met een verflaag. Dit resulteerde in werken zoals Air Strike April 22 1987, die een duidelijk gestructureerde afwerking bevatten. Afgezien van zijn schilderijen, heeft Sultan ook succes geboekt als prentenmaker en beeldhouwer. Zijn Rain Pots-serie is een van zijn meest erkende werken en bevat verschillende loden potten die meerdere tonnen wegen en op verschillende buitenlocaties zijn geplaatst, gebruikt als vat om regenwater op te vangen. Het stuk legt de eenvoud en kwetsbaarheid van onze natuurlijke omgeving vast. (Artist website)
Hard Edge kunst is een stijl van abstract schilderen die populair werd in de jaren 1960. Het kenmerkt zich door kleurvlakken die gescheiden zijn door scherpe, strakke randen die met geometrische precisie zijn geschilderd. De term hard-edge painting werd bedacht door kunstcriticus Jules Langsner om deze benadering te beschrijven, die contrasteert met de zachtere, meer vloeiende vormen van andere abstracte stijlen.