3.000 vellen 22-karaats bladgoud, glas, plexiglas, hout en staal - Dit werk maakt deel uit van een editie die in 1963 werd aangevangen onder toezicht van Rotraut Klein-Moquay, gebaseerd op een model van Yves Klein - Gesigneerd R. Moquay en genummerd op een etiket bevestigd aan de onderzijde
Table d’Or (1961/1963) van Yves Klein is een luxueus object in beperkte oplage dat kunst en meubeldesign samenbrengt in een opvallende, minimalistische esthetiek. Deze lage tafel is gemaakt van 3.000 bladen van 22-karaats bladgoud, ingesloten in glas, plexiglas, hout en ondersteund door slanke stalen poten. Het gouden interieur creëert een effect van stralend licht en weelde, terwijl het bladgoud het licht weerkaatst en breekt, wat een gevoel van warmte en elegantie toevoegt aan het stuk. Bedacht door Klein en postuum geproduceerd onder toezicht van zijn weduwe, Rotraut Klein-Moquay, is Table d’Or zowel een functioneel object als een kunstwerk dat de traditionele grenzen uitdaagt. Klein, bekend om zijn verkenning van immaterialiteit en kleur, vooral zijn beroemde International Klein Blue, brengt een vergelijkbare fascinatie voor pure kleur en materiële aanwezigheid in dit ontwerp. Elk stuk in de oplage is gesigneerd door R. Moquay en genummerd, wat de authenticiteit en de connectie met Kleins iconische nalatenschap onderstreept.
Yves Klein (Frankrijk, 1928–1962) was een baanbrekende kunstenaar en een sleutelfiguur in de naoorlogse Europese kunst. Bekend om zijn kenmerkende 'International Klein Blue' (IKB), verkende zijn monochrome schilderijen en performancekunst spiritualiteit en immateriële concepten. Kleins innovatieve praktijken, zoals 'Anthropometry' lichaamsschilderijen en conceptuele werken, beïnvloedden stromingen zoals minimalisme en conceptuele kunst.
Gemengde techniek.Gemengde techniek verwijst naar kunstwerken die meer dan één medium binnen een enkel werk gebruiken. In tegenstelling tot multimediakunst, die verschillende vormen van beeldende kunst combineert en vaak elementen zoals geluid, video of digitale media bevat, richt gemengde techniek zich op het combineren van traditionele kunstmaterialen, zoals verf, inkt en collage. Gemengde techniek biedt kunstenaars de mogelijkheid om een breed scala aan effecten en texturen te bereiken door verschillende materialen te lagen en te mengen.
3.000 vellen 22-karaats bladgoud, glas, plexiglas, hout en staal - Dit werk maakt deel uit van een editie die in 1963 werd aangevangen onder toezicht van Rotraut Klein-Moquay, gebaseerd op een model van Yves Klein - Gesigneerd R. Moquay en genummerd op een etiket bevestigd aan de onderzijde
Table d’Or (1961/1963) van Yves Klein is een luxueus object in beperkte oplage dat kunst en meubeldesign samenbrengt in een opvallende, minimalistische esthetiek. Deze lage tafel is gemaakt van 3.000 bladen van 22-karaats bladgoud, ingesloten in glas, plexiglas, hout en ondersteund door slanke stalen poten. Het gouden interieur creëert een effect van stralend licht en weelde, terwijl het bladgoud het licht weerkaatst en breekt, wat een gevoel van warmte en elegantie toevoegt aan het stuk. Bedacht door Klein en postuum geproduceerd onder toezicht van zijn weduwe, Rotraut Klein-Moquay, is Table d’Or zowel een functioneel object als een kunstwerk dat de traditionele grenzen uitdaagt. Klein, bekend om zijn verkenning van immaterialiteit en kleur, vooral zijn beroemde International Klein Blue, brengt een vergelijkbare fascinatie voor pure kleur en materiële aanwezigheid in dit ontwerp. Elk stuk in de oplage is gesigneerd door R. Moquay en genummerd, wat de authenticiteit en de connectie met Kleins iconische nalatenschap onderstreept.
Yves Klein (Frankrijk, 1928–1962) was een baanbrekende kunstenaar en een sleutelfiguur in de naoorlogse Europese kunst. Bekend om zijn kenmerkende 'International Klein Blue' (IKB), verkende zijn monochrome schilderijen en performancekunst spiritualiteit en immateriële concepten. Kleins innovatieve praktijken, zoals 'Anthropometry' lichaamsschilderijen en conceptuele werken, beïnvloedden stromingen zoals minimalisme en conceptuele kunst.
Eerst is er niets, dan is er een diep niets, daarna een blauwe diepte.
- Yves Klein
Yves Klein, hoog aangeschreven als een van de meest invloedrijke en controversiële kunstenaars die in de jaren 50 opkwam, was een pionier op het gebied van performance-kunst en valt vooral op door zijn uitgebreide gebruik van de kleur blauw. Een van zijn meest geprezen tentoonstellingen was Proposition Monochrome; Blue Epoch, waarin Klein elf monochrome doeken toonde, allemaal identiek geverfd met een ultramarijn pigment en opgehangen in “Rhodopas,” een kunsthars die Klein beschreef als “Het Medium.” Wat interessant is, was dat elk canvas anders geprijsd was, waarbij het Kleins doel was om kijkers iets unieks te laten zien in een canvas dat een andere koper niet zag. Het blauw dat voor dit werk werd gebruikt, werd later officieel het handelsmerk van Klein: International Klein Blue. Klein toonde tijdens zijn hele carrière een minachting voor conventie en stelde een aantal onorthodoxe werken tentoon: The Void was een tentoonstelling die bestond uit een vrijwel kale kamer met slechts een grote kast. Het raam was blauwgeverfd en een blauw gordijn hing bij de ingang van de lobby. 3000 mensen stonden in de rij om toegang te krijgen tot deze lege ruimte.
Gebarenschilderkunst is een term die schilderen met vrij zwaaiende penseelstreken beschrijft. Het belangrijkste doel van gebarenschilderkunst is dat de kunstenaar zijn of haar emotionele impulsen fysiek kan uitdrukken. De gevarieerde, maar toch expressieve verfstreken zijn bedoeld om de innerlijke gedachten en emoties van de kunstenaar over te brengen, waarvan men denkt dat de kijkers deze begrijpen door de dynamische en spontane toepassing van verf.