Lithografie in groen, op handgeschept papier, met volledige marges, uit de luxe kunsteditie - boek niet inbegrepen
Heimkehr van Neo Rauch is een lithografie in groentinten op handgeschept papier, onderdeel van een gelimiteerde oplage van 100 stuks. Het kunstwerk combineert twee verschillende scènes die introspectieve thema's weerspiegelen. In het bovenste deel loopt een eenzaam figuur door een landschap met een traditionele windmolen, wat een gevoel van nostalgie of contemplatie oproept. Hieronder knielt een andere persoon, verdiept in een meditatieve activiteit naast een tafel met vazen en planten, wat een ritueel of reflectief moment suggereert. Rauchs gebruik van groene monochromie versterkt de serene, dromerige sfeer, en nodigt de kijker uit de tegenstelling tussen eenzaamheid en introspectie in huiselijke en landelijke omgevingen te verkennen.
Neo Rauch (Duitsland, 1960) is een hedendaagse schilder, bekend om zijn surrealistische, droomachtige composities die elementen van het socialistisch realisme en surrealisme combineren. Zijn werken bevatten vaak raadselachtige verhalen in industriële landschappen, wat zijn Oost-Duitse afkomst weerspiegelt. Rauch is een vooraanstaand figuur in de Nieuwe Leipziger School en exposeerde internationaal.
LithografieLithografie is een drukmethode gebaseerd op het principe dat water en olie niet mengen. Het kan worden gebruikt om kunstwerken of tekst af te drukken op papier of ander geschikt materiaal. Traditioneel werd een afbeelding getekend met was, vet of olie op een lithografische kalkstenen plaat. Tegenwoordig worden ook metalen platen en andere oppervlakken gebruikt in de lithografische druktechniek.
Lithografie in groen, op handgeschept papier, met volledige marges, uit de luxe kunsteditie - boek niet inbegrepen
Heimkehr van Neo Rauch is een lithografie in groentinten op handgeschept papier, onderdeel van een gelimiteerde oplage van 100 stuks. Het kunstwerk combineert twee verschillende scènes die introspectieve thema's weerspiegelen. In het bovenste deel loopt een eenzaam figuur door een landschap met een traditionele windmolen, wat een gevoel van nostalgie of contemplatie oproept. Hieronder knielt een andere persoon, verdiept in een meditatieve activiteit naast een tafel met vazen en planten, wat een ritueel of reflectief moment suggereert. Rauchs gebruik van groene monochromie versterkt de serene, dromerige sfeer, en nodigt de kijker uit de tegenstelling tussen eenzaamheid en introspectie in huiselijke en landelijke omgevingen te verkennen.
Neo Rauch (Duitsland, 1960) is een hedendaagse schilder, bekend om zijn surrealistische, droomachtige composities die elementen van het socialistisch realisme en surrealisme combineren. Zijn werken bevatten vaak raadselachtige verhalen in industriële landschappen, wat zijn Oost-Duitse afkomst weerspiegelt. Rauch is een vooraanstaand figuur in de Nieuwe Leipziger School en exposeerde internationaal.
Voor mij betekent schilderen de voortzetting van het dromen met andere middelen.
- Neo Rauch
Beroemd om zijn onwankelbare afbeeldingen van industriële vervreemding in Oost-Duitsland, is Neo Rauch een schilder wiens werken de stijl weerspiegelen van het socialistisch realisme dat voortkwam uit het communisme. Werken als Signal en Gold tonen scènes van arbeid en activiteit, waarin de getoonde figuren niet noodzakelijkerwijs overeenkomen met het tijdperk dat wordt getoond. Grotendeels beïnvloed door de werken van Rene Magritte en Giorgio de Chirico, gebruikt Rauch een contrastrijk palet van zure, heldere kleuren naast onheilspellende, donkere tinten om een omgeving te creëren die vol van onzekerheid en twijfel is. Van zijn politiek geladen werken heeft Rauch opgemerkt dat hij zichzelf beschouwt als “een soort peristaltisch filtersysteem in de rivier van de tijd.” Terwijl andere Duitse kunstenaars zoals Polke en Richter ervoor kozen Duitsland te verlaten, besloot Rauch te blijven. Dit beelden zijn werken dan ook uit, met vaak dorpsscènes en propagandaposters.
Neo-figuratieve kunst is een verzamelterm die verwijst naar de heropleving van figuratieve kunst in Amerika en Europa in de jaren 1960, na een periode die werd gedomineerd door abstractie. Michel Ragon, een Franse kunstcriticus, stelde dat deze heropleving van figuratie plaatsvond tijdens een kritieke periode van sociale en politieke onrust in beide regio's.