Ets en collage.
Genummerd en door de kunstenaar in potlood gesigneerd.
Reina Mariana (2008) van Manolo Valdés is een ets en collage die de voortdurende dialoog van de kunstenaar met de klassieke Spaanse schilderkunst weerspiegelt, in het bijzonder het werk van Diego Velázquez. Valdés herinterpreteer regelmatig de iconische portretten van Velázquez en transformeert historische figuren tot gedurfde, moderne composities.
De afgebeelde figuur verwijst naar het beroemde portret van Mariana van Oostenrijk, dat vooral bekend is via de hofportretten van Velázquez. In Valdés' herinterpretatie blijven de weelderige japon en de herkenbare silhouet van de koningin intact, maar de gelaatstrekken zijn bewust vereenvoudigd, waardoor het gezicht leeg en anoniem blijft.
Het werk stelt historische beelden tegenover elementen uit de hedendaagse populaire cultuur. Een opvallende collage van herhaalde portretten van Marilyn Monroe verschijnt in de plooien van de japon, waardoor een visuele dialoog ontstaat tussen het klassieke hofportret en de moderne beroemdhedencultuur. Dit contrast benadrukt Valdés' verkenning van identiteit, roem en de veranderende aard van culturele iconen door de eeuwen heen.
Door gestructureerde etslijnen en gelaagde collage-elementen combineert Valdés traditie en moderniteit, waarbij hij een eerbetoon brengt aan de Spaanse kunstgeschiedenis en deze tegelijkertijd herdenkt binnen een hedendaagse beeldtaal.
Reina Mariana (2008) van Manolo Valdés is een ets en collage die de voortdurende dialoog van de kunstenaar met de klassieke Spaanse schilderkunst weerspiegelt, in het bijzonder met het werk van Diego Velázquez. Valdés herinterpreteert vaak de iconische portretten van Velázquez en transformeert historische figuren tot krachtige, hedendaagse composities.
De afgebeelde figuur verwijst naar het beroemde portret van Mariana van Oostenrijk, vooral bekend uit de koninklijke schilderijen van Velázquez. In Valdés’ herinterpretatie blijven de rijke jurk en het herkenbare silhouet van de koningin behouden, terwijl de gelaatstrekken bewust worden vereenvoudigd, waardoor het gezicht leeg en anoniem blijft.
Het werk plaatst historische beeldtaal naast elementen uit de hedendaagse populaire cultuur. In de plooien van de jurk verschijnt een opvallende collage van herhaalde portretten van Marilyn Monroe, waardoor een visuele dialoog ontstaat tussen klassieke koninklijke portretkunst en moderne celebritycultuur. Dit contrast benadrukt Valdés’ onderzoek naar identiteit, roem en de veranderlijke aard van culturele iconen door de eeuwen heen.
Door middel van textuurrijke ets-lijnen en gelaagde collage-elementen combineert Valdés traditie en moderniteit. Zo brengt hij een eerbetoon aan de Spaanse kunstgeschiedenis, terwijl hij deze opnieuw vormgeeft binnen een hedendaagse beeldtaal.
Manolo Valdés (Spanje, 1942) is een gevierd hedendaags kunstenaar die klassieke kunst herinterpreteert via schilderijen, sculpturen en prenten. Als medeoprichter van de Equipo Crónica-groep combineert Valdés popart met historische verwijzingen. Zijn monumentale sculpturen en textuurrijke doeken dagen traditionele vormen uit en eren iconische figuren uit de kunstgeschiedenis.
CollageCollage is een kunsttechniek die veel wordt gebruikt in de beeldende kunst, waarbij een nieuw kunstwerk wordt gecreëerd door verschillende materialen samen te voegen. Deze materialen kunnen linten, kranten- en tijdschriftknipsels, stukjes handgemaakt of gekleurd papier, foto's, tekstfragmenten en andere objecten omvatten, die samen een geheel vormen.
Ets en collage.
Genummerd en door de kunstenaar in potlood gesigneerd.
Reina Mariana (2008) van Manolo Valdés is een ets en collage die de voortdurende dialoog van de kunstenaar met de klassieke Spaanse schilderkunst weerspiegelt, in het bijzonder het werk van Diego Velázquez. Valdés herinterpreteer regelmatig de iconische portretten van Velázquez en transformeert historische figuren tot gedurfde, moderne composities.
De afgebeelde figuur verwijst naar het beroemde portret van Mariana van Oostenrijk, dat vooral bekend is via de hofportretten van Velázquez. In Valdés' herinterpretatie blijven de weelderige japon en de herkenbare silhouet van de koningin intact, maar de gelaatstrekken zijn bewust vereenvoudigd, waardoor het gezicht leeg en anoniem blijft.
Het werk stelt historische beelden tegenover elementen uit de hedendaagse populaire cultuur. Een opvallende collage van herhaalde portretten van Marilyn Monroe verschijnt in de plooien van de japon, waardoor een visuele dialoog ontstaat tussen het klassieke hofportret en de moderne beroemdhedencultuur. Dit contrast benadrukt Valdés' verkenning van identiteit, roem en de veranderende aard van culturele iconen door de eeuwen heen.
Door gestructureerde etslijnen en gelaagde collage-elementen combineert Valdés traditie en moderniteit, waarbij hij een eerbetoon brengt aan de Spaanse kunstgeschiedenis en deze tegelijkertijd herdenkt binnen een hedendaagse beeldtaal.
Reina Mariana (2008) van Manolo Valdés is een ets en collage die de voortdurende dialoog van de kunstenaar met de klassieke Spaanse schilderkunst weerspiegelt, in het bijzonder met het werk van Diego Velázquez. Valdés herinterpreteert vaak de iconische portretten van Velázquez en transformeert historische figuren tot krachtige, hedendaagse composities.
De afgebeelde figuur verwijst naar het beroemde portret van Mariana van Oostenrijk, vooral bekend uit de koninklijke schilderijen van Velázquez. In Valdés’ herinterpretatie blijven de rijke jurk en het herkenbare silhouet van de koningin behouden, terwijl de gelaatstrekken bewust worden vereenvoudigd, waardoor het gezicht leeg en anoniem blijft.
Het werk plaatst historische beeldtaal naast elementen uit de hedendaagse populaire cultuur. In de plooien van de jurk verschijnt een opvallende collage van herhaalde portretten van Marilyn Monroe, waardoor een visuele dialoog ontstaat tussen klassieke koninklijke portretkunst en moderne celebritycultuur. Dit contrast benadrukt Valdés’ onderzoek naar identiteit, roem en de veranderlijke aard van culturele iconen door de eeuwen heen.
Door middel van textuurrijke ets-lijnen en gelaagde collage-elementen combineert Valdés traditie en moderniteit. Zo brengt hij een eerbetoon aan de Spaanse kunstgeschiedenis, terwijl hij deze opnieuw vormgeeft binnen een hedendaagse beeldtaal.
Manolo Valdés (Spanje, 1942) is een gevierd hedendaags kunstenaar die klassieke kunst herinterpreteert via schilderijen, sculpturen en prenten. Als medeoprichter van de Equipo Crónica-groep combineert Valdés popart met historische verwijzingen. Zijn monumentale sculpturen en textuurrijke doeken dagen traditionele vormen uit en eren iconische figuren uit de kunstgeschiedenis.
Ik houd alleen van appels als ze eruitzien als de appels van Cezanne!
- Manolo Valdés
In zekere zin was het doel van de kunst van Manolo Valdes om zich af te zetten tegen de dominantie van de Europese Informele School. Dit gebaar demonstreert de voortdurende evolutie van de beeldende kunst want één beweging volgt de vorige op. De werken van Manolo Valdes zijn ook bekend om hun verwijzingen naar historische kunstwerken; Als zodanig tonen zij onder meer referenties uit Picasso, Matisse, Goya en Griekse geschiedenis. De kunstenaar begon zijn studie in 1956 aan de San Marcos Academie voor Schone Kunsten maar voltooide de cursus niet - hij verliet doe al na twee korte jaren om snel zijn carrière beginnen. Valdes werd aangetrokken tot de pop-art en zag het als een manier om te vechten tegen het kunstbedrijf. Werken uit dit tijdperk bekritiseren de politieke regimes van zijn dag. Equipo Crónica, een beweging die voortkwam uit de pop-art, werd door Valdez in 1961 opgericht om zo samen te werken met zijn collega's Rafael Solbes en Juan Antonio Toledo. Valdez werkt in een grote stijl, die grote sculpturen en grote schilderijen creëert, evenals collages en etsen. Voor zijn werk ontving hij heeft vele prijzen, waaronder een Zilveren Medaille in Tokio's tweede International Prints Biennial, de Alfons Roig Award in Valencia, de nationale prijsuitreiking voor de kunst van Spanje en de officier van L'Ordre National du Mérite in Parijs, Frankrijk. Nu woont en werkt hij in New York en Madrid. Het werk van Valdes is in solo- en groepsexposities getoond en hij is ook gevraagd voor het maken van publieke sculpturen zoals Reina Mariana, dat staat in Monaco, en Los Asturcones, dat in Oviedo, Spanje staat.
Hedendaagse kunst verwijst naar avant-gardistische of innovatieve kunst die in het recente verleden of de huidige tijd is gemaakt. Het exacte beginpunt van hedendaagse kunst varieert afhankelijk van de instelling en wordt vaak gekoppeld aan het oprichtingsjaar van musea of galerijen die deze stijl tonen. Hedendaagse kunst wordt gekenmerkt door de nadruk op actuele ideeën, diverse media en de verkenning van nieuwe concepten en technieken.