Acquaint 1 (2022) van Vhils is een lithografie in beperkte oplage met inkt en bleekmiddel, met een afmeting van 100 x 70 cm. Dit werk, onderdeel van een oplage van 30 met extra proefdrukken, toont Vhils' kenmerkende benadering van het deconstrueren van portretten om lagen van complexiteit bloot te leggen. Het beeld toont een gedeeltelijk verduisterd gezicht, waarbij bleekmiddel en inkt een geërodeerd, textuureffect creëren dat doet denken aan verval of slijtage. De contrasten tussen donker en licht benadrukken de gefragmenteerde aard van het portret, en suggereren thema's als identiteit, herinnering en het verstrijken van de tijd. Vhils gebruikt deze techniek om de impact van het stedelijke leven en maatschappelijke veranderingen op de menselijke conditie te onderzoeken, waardoor het stuk zowel visueel aantrekkelijk als tot nadenken stemmend is.
Vhils, geboren als Alexandre Farto (Portugal, 1987), is een street artist, bekend om zijn unieke “stedelijke archeologie”-techniek waarbij hij portretten uit muren snijdt door lagen pleister en baksteen weg te hakken. Zijn werk onderzoekt thema's als identiteit, herinnering en stedelijke transformatie en maakt hem een unieke stem in de hedendaagse street art.
LithografieLithografie is een drukmethode gebaseerd op het principe dat water en olie niet mengen. Het kan worden gebruikt om kunstwerken of tekst af te drukken op papier of ander geschikt materiaal. Traditioneel werd een afbeelding getekend met was, vet of olie op een lithografische kalkstenen plaat. Tegenwoordig worden ook metalen platen en andere oppervlakken gebruikt in de lithografische druktechniek.
Acquaint 1 (2022) van Vhils is een lithografie in beperkte oplage met inkt en bleekmiddel, met een afmeting van 100 x 70 cm. Dit werk, onderdeel van een oplage van 30 met extra proefdrukken, toont Vhils' kenmerkende benadering van het deconstrueren van portretten om lagen van complexiteit bloot te leggen. Het beeld toont een gedeeltelijk verduisterd gezicht, waarbij bleekmiddel en inkt een geërodeerd, textuureffect creëren dat doet denken aan verval of slijtage. De contrasten tussen donker en licht benadrukken de gefragmenteerde aard van het portret, en suggereren thema's als identiteit, herinnering en het verstrijken van de tijd. Vhils gebruikt deze techniek om de impact van het stedelijke leven en maatschappelijke veranderingen op de menselijke conditie te onderzoeken, waardoor het stuk zowel visueel aantrekkelijk als tot nadenken stemmend is.
Vhils, geboren als Alexandre Farto (Portugal, 1987), is een street artist, bekend om zijn unieke “stedelijke archeologie”-techniek waarbij hij portretten uit muren snijdt door lagen pleister en baksteen weg te hakken. Zijn werk onderzoekt thema's als identiteit, herinnering en stedelijke transformatie en maakt hem een unieke stem in de hedendaagse street art.
Er zijn genoeg ideeën en processen die mislukken, maar zelfs die kunnen me in
een nieuwe richting wijzen.
- Vhils
Met een prachtig graffiti-gezicht, vereeuwigd in Londense behuizing naast een stuk van de Britse kunstenaar Banksy, trad Alexandre Farto, ook bekend als Vhils, tot de voorgrond van de street art-wereld. Hij is sinds 1999 continu productief geweest en zijn vermogen om zijn ideeën op grafische wijze te extrapoleren naar een grootstedelijke contextuele ruimte is uniek. Zijn onconventionele stedelijke sculpturen, die momenteel over de hele wereld worden getoond in verschillende omgevingen, worden gekenmerkt als compromisloos en een mengelmoes. Ze behouden echter allemaal nog steeds een heldere expressie die onmiddellijk aansluit bij de fundamentele en individuele gevoelens en reacties van de kijker. Farto werd geboren in Lissabon in 1987 en studeerde kunst aan het St Martins College in Londen. Zijn belangrijkste doel is om de individuele buitenste laag over esthetische en fictieve betekenissen te onthullen, die verborgen zijn in elke locatie waar hij wil werken. Zijn aanpak is lyrisch, systematisch en gedreven. Met verf, sintelblokken en stedelijke reclameborden brengt Farto een substantieel verhaal, dat buiten de uiterlijke elementen van zijn werk bestaat, voorzichtig uit zijn omgeving naar voren. Dunne verhoogde platen, bouwmachines, printapparatuur; tal van materialen kan worden gebruikt en vervolgens ondergebracht in zijn kunst. Hij infiltreert en onthult het pleisterwerk van openbare borden en prikborden, om alternatieve beelden te bevrijden uit hun voorstedelijke vormen. Farto betwist het idee dat graffitikunst sociaal ontwrichtend is en ziet het juist als een kracht om de grenzen van de communicatiepolitiek in de sociale arena te verleggen. (Artist website)
Graffitikunst verwijst naar tekeningen en geschriften die op muren of andere oppervlakken worden geschilderd, gekrast of gekrabbeld, meestal in openbare ruimtes. Deze kunstvorm varieert van kleine tags tot uitgebreide muurschilderingen. Graffiti bestaat al sinds de oudheid, met voorbeelden die teruggaan tot het Romeinse Rijk, het oude Griekenland en het oude Egypte.