Sculptuur in hars en acryl - gesigneerd en genummerd onderaan - gestempeld 'Résines d'art R.Haligon'
Nana Fountaine van Niki de Saint Phalle is een levendige sculptuur van hars en acryl, gemaakt in 1991. Met een afmeting van 12,5 x 48,5 x 45 cm toont het werk de kenmerkende speelse en kleurrijke stijl van de kunstenaar, die bekend staat om haar beroemde Nanas. De sculptuur beeldt overdreven, weelderige vrouwelijke figuren uit in een dynamische cirkel, waarbij thema's van vrouwelijkheid, vreugde en bevrijding worden benadrukt. De felle kleuren en gedurfde patronen vieren de kracht en vitaliteit van vrouwen. Het werk, gestempeld Résines d'art R.Haligon, is zowel gesigneerd als genummerd en toont Saint Phalle's iconische pop-art esthetiek en feministische perspectief.
Niki de Saint Phalle (Frankrijk, 1930–2002) was een baanbrekende kunstenares, bekend om haar kleurrijke, speelse sculpturen en feministische thema’s. Als sleutelfiguur van de Nouveau Réalisme-beweging werd ze beroemd met haar Nanas—krachtige, vrolijke vrouwenfiguren—en monumentale werken zoals De Tarottuin.
HarsHars kan zowel uit natuurlijke bronnen, zoals boomsap, als door synthetische processen worden verkregen. Natuurlijke hars komt van boomsap, terwijl synthetische hars een soort dicht, gemakkelijk vormbaar plastic is. Hars wordt vaak gebruikt in beeldhouwkunst en kan ook de levendigheid van verfkleuren versterken.
Sculptuur in hars en acryl - gesigneerd en genummerd onderaan - gestempeld 'Résines d'art R.Haligon'
Nana Fountaine van Niki de Saint Phalle is een levendige sculptuur van hars en acryl, gemaakt in 1991. Met een afmeting van 12,5 x 48,5 x 45 cm toont het werk de kenmerkende speelse en kleurrijke stijl van de kunstenaar, die bekend staat om haar beroemde Nanas. De sculptuur beeldt overdreven, weelderige vrouwelijke figuren uit in een dynamische cirkel, waarbij thema's van vrouwelijkheid, vreugde en bevrijding worden benadrukt. De felle kleuren en gedurfde patronen vieren de kracht en vitaliteit van vrouwen. Het werk, gestempeld Résines d'art R.Haligon, is zowel gesigneerd als genummerd en toont Saint Phalle's iconische pop-art esthetiek en feministische perspectief.
Niki de Saint Phalle (Frankrijk, 1930–2002) was een baanbrekende kunstenares, bekend om haar kleurrijke, speelse sculpturen en feministische thema’s. Als sleutelfiguur van de Nouveau Réalisme-beweging werd ze beroemd met haar Nanas—krachtige, vrolijke vrouwenfiguren—en monumentale werken zoals De Tarottuin.
Het schilderen kalmeerde de chaos die mijn ziel in beroering bracht.
- Niki De Saint Phalle
De Franse kunstenaar Niki de Saint Phalle is vooral bekend om haar grote, kleurrijke sculpturen van welgevormde vrouwen. Ze maakte haar werk vaak in samenwerking met haar man, Jean Tinguely, die mechanische, bewegende elementen aan haar stukken toevoegde. Niki de Saint Phalle's liefde voor kleur is zichtbaar in haar schilderij evenals haar beeldhouwwerk, maar haar beroemdste stuk is een reeks beelden voor de fontein op Place Igor Stravinsky in Parijs. De sculpturen, die een vogel, een olifant en een hart, draaien voortdurend en laten het water spetteren. De fontein is de perfecte achtergrond omdat het langs één zijde van Centre Georges Pompidou, het museum voor moderne kunst in Parijs, is. Niki de Saint Phalle wordt geassocieerd met nouveau réalisme, dat begon als een tegenhanger van pop art. De uitbundigheid van De Saint Phalle getuigt ook van invloed door het werk van Gaudi, waardoor ze zich regelmatig liet inspireren. Nergens wordt dit duidelijker dan in de glorieuze Tarot Garden, een sculptuur park in Toscane gevuld met gigantische figuren. Men rondom elk beeld lopen, over mozaïektegels. Eén werd zelfs een tijdelijk huis voor de Niki Saint Phalle tijdens de aanleg van de tuin. Na haar dood in 2002, bleef de tuin het toppunt in de carrière van Niki de Saint Phalle's. (Artist website)
Art Informel is een Franse term die verwijst naar de gestuele en improviserende technieken die kenmerkend waren voor abstracte schilderkunst in de jaren 1940 en 50. Het omvat verschillende stijlen die deze decennia domineerden en wordt gekenmerkt door informele, spontane methoden. Kunstenaars gebruikten deze term om benaderingen te beschrijven die afstand namen van traditionele structuren en meer expressieve, ongestructureerde technieken omarmden.