Michelangelo Pistoletto (Italië, 1933) is een sleutelfiguur in de Arte Povera en conceptuele kunst. Bekend om zijn 'Spiegelwerken,' die reflecterende oppervlakken gebruiken om kijkers direct te betrekken, verkent hij thema’s als identiteit, samenleving en tijd. Pistoletto’s werken, waaronder het 'Third Paradise'-project, hebben generaties hedendaagse kunstenaars wereldwijd geïnspireerd.
ZeefdrukZeefdruk is een techniek waarbij inkt door een gaas op een ondergrond wordt overgebracht, met gebieden die door een sjabloon worden geblokkeerd om te voorkomen dat de inkt doordringt. Deze methode, ook bekend als serigrafie of zeefdruk, wordt vaak gebruikt om afdrukken te maken op posters, T-shirts, vinyl, stickers, hout en andere materialen. Het proces is een vorm van sjabloondruk, die levendige en gedetailleerde ontwerpen op verschillende oppervlakken mogelijk maakt.
Michelangelo Pistoletto (Italië, 1933) is een sleutelfiguur in de Arte Povera en conceptuele kunst. Bekend om zijn 'Spiegelwerken,' die reflecterende oppervlakken gebruiken om kijkers direct te betrekken, verkent hij thema’s als identiteit, samenleving en tijd. Pistoletto’s werken, waaronder het 'Third Paradise'-project, hebben generaties hedendaagse kunstenaars wereldwijd geïnspireerd.
Kunst is de primaire uitdrukking van de menselijke creativiteit.
- Michelangelo Pistoletto
Michelangelo Pistoletto is een Italiaanse schilder en kunsttheoreticus. Bovendien is hij ook erkend als een actie- en object kunstenaar evenals erkend als een van de belangrijkste figuren achter de Italiaanse Arte Povera beweging. Deze avant-garde, moderne kunstbeweging veroverde tussen 1967 en 1972 de grote steden in heel Italië (inclusief Rome, Genua, Venetië, Turijn, Milaan, Bologna en Napels). De betrokken kunstenaars namen een radicale houding aan en plaatste vraagtekens bij de waarden van de gevestigde cultuurinstellingen, de overheid en de industrie. Werk van Michelangelo Pistoletto's houdt zich vooral bezig met het onderwerp van reflectie en de eenwording van kunst en het leven van alledag en materialen. Hij is op zoek naar een Gesamtkunstwerk, dat een term is die geassocieerd wordt met een totale, ideaal, of universele kunstwerk. Pistoletto's stijl en het gebruik van materiaal hebben zich in de loop van zijn carrière ontwikkeld. Tijdens zijn vroege jaren, van 1947 tot 1958, werkte hij onder zijn vader als een kunst restaurateur. Bovendien maakte Michelangelo Pistoletto ook vele zelfportretten en andere figuratieve werken tijdens de jaren ‘50. Hij toonde zijn werk tijdens de Biennale di San Marino in 1959. In de loop van het volgende jaar, had hij zijn eerste one-man show in het Galleria Galatea. Gedurende begin jaren '60 bleef Michelangelo Pistoletto zichzelf uiten via zelfportretten en andere verwante werken. Voor deze werken, gebruikte hij zwart-wit, metallic achtergronden. Daarna combineerde de kunstenaar fotografie met verf via collage technieken op reflecterende achtergrond. Uiteindelijk vorderde zijn technieken naar het afdrukken van fotorealistische taferelen op stalen platen die gepolijst werden als afwerking. Hij gebruikte daarvoor de zeefdruk methode waardoor de kijker bijna in het kunstwerk wordt opgenomen. Tegen het midden van de jaren ’60 trok de kunstenaar, dankzij galeriehouder Ileana Sonnabend, de aandacht van een internationaal publiek. Michelangelo Pistoletto spiegel schilderijen zijn een aantal van zijn bekendste kunstwerken. Hij gebruikt momenteel deze vormen van meningsuiting via zijn kunstwerk en gebruikt daarvoor levensgrote spiegels. Met behulp van deze spiegels als basismateriaal, projecteert of verft de kunstenaar cijfers op de spiegels. Hoewel de kunstenaar belangrijke internationale successen heeft meegemaakt, waaronder verschillende tentoonstellingen in Engeland en Amerika, is de schilder dicht bij zijn roots in Biella evenals Turijn, Italië, blijft wonen en werken. (Artist website)
Interactieve kunst is een vorm van kunst waarbij de toeschouwer actief wordt betrokken door de kunstenaar om het doel van het kunstwerk te bereiken. Deze betrokkenheid kan bestaan uit het laten wandelen van de bezoeker in, rond of op de kunstinstallatie, of zelfs uit het laten deel uitmaken van het kunstwerk zelf. Werken in deze categorie bevatten vaak computers, sensoren en interfaces die reageren op verschillende inputs, zoals meteorologische veranderingen, warmte, beweging of andere gegevens die door de kunstenaar zijn geprogrammeerd.