Originele lithografie gedrukt in kleuren op Arches wove papier.
Oplage van 100 (plus 13 HC-exemplaren; totale oplage van 113), genummerd in potlood linksonder.
42, Rue Blomet ontleent zijn titel aan het Parijse atelier-adres waar Miró in de jaren 1920 voor het eerst zijn revolutionaire beeldtaal smeedde, en de lithografie brengt hulde aan dat fundamentele moment van creatieve vrijheid. Het dicht samengestelde beeld wemelt van het lexicon van biomorfische zwarte vormen — ogen, sterren en amoebe-achtige wezens — afgewisseld met besliste strepen blauw, rood, geel en groen. Een cascade van kleine zwarte stippen en spatten voegt ritmische energie toe, wat een compositie schept die tegelijk oeroud en vitaal levend aanvoelt. Gedrukt op Arches velijnpapier in een oplage van honderd is dit een rijke, museale afdruk van een van Miró's meest autobiografisch geladen late prenten.
Joan Miró (Spanje, 1893–1983) was een baanbrekende surrealist, bekend om zijn speelse, droomachtige composities. Hij combineerde abstracte vormen met vrolijke kleuren en symbolen, en onderzocht thema’s als verbeelding, natuur en Catalaanse identiteit. Miró’s innovatieve aanpak beïnvloedde de moderne kunst en omvatte schilderkunst, beeldhouwkunst en keramiek, met een blijvende erfenis in de kunst van de 20e eeuw.
LithografieLithografie is een drukmethode gebaseerd op het principe dat water en olie niet mengen. Het kan worden gebruikt om kunstwerken of tekst af te drukken op papier of ander geschikt materiaal. Traditioneel werd een afbeelding getekend met was, vet of olie op een lithografische kalkstenen plaat. Tegenwoordig worden ook metalen platen en andere oppervlakken gebruikt in de lithografische druktechniek.
Originele lithografie gedrukt in kleuren op Arches wove papier.
Oplage van 100 (plus 13 HC-exemplaren; totale oplage van 113), genummerd in potlood linksonder.
42, Rue Blomet ontleent zijn titel aan het Parijse atelier-adres waar Miró in de jaren 1920 voor het eerst zijn revolutionaire beeldtaal smeedde, en de lithografie brengt hulde aan dat fundamentele moment van creatieve vrijheid. Het dicht samengestelde beeld wemelt van het lexicon van biomorfische zwarte vormen — ogen, sterren en amoebe-achtige wezens — afgewisseld met besliste strepen blauw, rood, geel en groen. Een cascade van kleine zwarte stippen en spatten voegt ritmische energie toe, wat een compositie schept die tegelijk oeroud en vitaal levend aanvoelt. Gedrukt op Arches velijnpapier in een oplage van honderd is dit een rijke, museale afdruk van een van Miró's meest autobiografisch geladen late prenten.
Joan Miró (Spanje, 1893–1983) was een baanbrekende surrealist, bekend om zijn speelse, droomachtige composities. Hij combineerde abstracte vormen met vrolijke kleuren en symbolen, en onderzocht thema’s als verbeelding, natuur en Catalaanse identiteit. Miró’s innovatieve aanpak beïnvloedde de moderne kunst en omvatte schilderkunst, beeldhouwkunst en keramiek, met een blijvende erfenis in de kunst van de 20e eeuw.
Een in Spanje geboren schilder die de combinatie van abstracte kunst en surrealistische fantasie perfectioneerde. Joan Miró had een volwassen stijl in zijn kunst die voortkwam uit de spanning van denkbeeldige poëtische impulsen en de visie van de ernst van het hedendaagse leven.
Zijn idee van kunst was het aspect van het mogelijk creëren en verkennen van een nieuwe visuele vocabulaire dat buiten de onpartijdige wereld zou bestaan en er tegelijkertijd niet van zou scheiden.
Joan Miró's had een levenslange flirt met non-objectiviteit en vasthoudend experimenteren. Hij werkte veel met lithografie en tegelijkertijd produceerde hij verschillende sculpturen, overvloedige muurschilderingen en borduursels voor openbare ruimtes. Hoewel hij een surrealist was, had Joan Miró invloed op kleurveldschilders en abstract expressionisten.
Joan Miró's belangrijkste overweging was sociaal, wat dicht bij de menselijke massa / het gevoel komt, en hij was extreem overtuigd dat terugkeren naar het begin de enige manier was waarop kunst een eerlijke oproep kon doen. In zijn late jaren bleef hij de moderne samenleving omarmen door interesse te tonen in de jonge generaties om te zien wat de toekomst in petto zou hebben. Hij verloor nooit zijn passie of de vonk van creativiteit en bleef werken tot aan zijn overlijden.
Abstracte kunst gebruikt vormen, lijnen en kleuren om een visuele ervaring te creëren zonder te proberen de externe realiteit weer te geven. De compositie bestaat onafhankelijk van visuele referenties uit de wereld en richt zich op het uitdrukken van ideeën en emoties via niet-figuratieve middelen.