// Aus der Anatomie (2004) van Georg Baselitz is een ets in gelimiteerde oplage die zijn verkenning van de menselijke vorm en deconstructie weerspiegelt. De prent toont abstracte, expressieve lijnen die een losjes gedefinieerd menselijk figuur vormen, met nadruk op onregelmatige, bijna gefragmenteerde contouren. Baselitz’ kenmerkende ruwe, expressieve stijl is zichtbaar in de snelle, ruwe lijnen die een gevoel van beweging en spanning in de compositie brengen. Dit werk is onderdeel van zijn bredere onderzoek naar anatomie, waarbij hij traditionele voorstellingen uitdaagt en kijkers aanspreekt met een bijna oerkrachtige interpretatie van het menselijk lichaam. De ets, met een afmeting van 84,5 x 65,5 cm, toont Baselitz' dynamische benadering van het medium, waarbij spontaniteit en emotionele impact voorop staan.
Georg Baselitz (Duitsland, 1938–2026) was een baanbrekende schilder, beeldhouwer en graficus, bekend om zijn neo-expressionistische werken. Bekend om het omkeren van zijn motieven in 1969 om artistieke conventies uit te dagen, verkende Baselitz thema’s als herinnering, identiteit en nationale geschiedenis. Zijn provocerende stijl heeft een diepgaande invloed gehad op de hedendaagse kunst.
EtsEtsen is een techniek waarbij een ontwerp op een metalen oppervlak wordt gecreëerd door gebruik te maken van een sterk zuur of etsende stof om de onbeschermde delen van het metaal weg te vreten, waardoor het gewenste patroon in reliëf (intaglio) achterblijft. In de moderne kunst en productie kunnen verschillende chemicaliën worden gebruikt, afhankelijk van het te etsen materiaal.
// Aus der Anatomie (2004) van Georg Baselitz is een ets in gelimiteerde oplage die zijn verkenning van de menselijke vorm en deconstructie weerspiegelt. De prent toont abstracte, expressieve lijnen die een losjes gedefinieerd menselijk figuur vormen, met nadruk op onregelmatige, bijna gefragmenteerde contouren. Baselitz’ kenmerkende ruwe, expressieve stijl is zichtbaar in de snelle, ruwe lijnen die een gevoel van beweging en spanning in de compositie brengen. Dit werk is onderdeel van zijn bredere onderzoek naar anatomie, waarbij hij traditionele voorstellingen uitdaagt en kijkers aanspreekt met een bijna oerkrachtige interpretatie van het menselijk lichaam. De ets, met een afmeting van 84,5 x 65,5 cm, toont Baselitz' dynamische benadering van het medium, waarbij spontaniteit en emotionele impact voorop staan.
Georg Baselitz (Duitsland, 1938–2026) was een baanbrekende schilder, beeldhouwer en graficus, bekend om zijn neo-expressionistische werken. Bekend om het omkeren van zijn motieven in 1969 om artistieke conventies uit te dagen, verkende Baselitz thema’s als herinnering, identiteit en nationale geschiedenis. Zijn provocerende stijl heeft een diepgaande invloed gehad op de hedendaagse kunst.
Ik voel me altijd aangevallen als ik naar mijn schilderkunst word gevraagd.
- Georg Baselitz
Beroemd om zijn expressionistische, vaak groteske figuratieve werk, besloeg het oeuvre van Georg Baselitz schilderkunst, houtsculptuur en grafiek. Zijn meest opvallende werken behandelden vaak vragen rond de nationale identiteit van Duitsland in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. In 1980 stond hij centraal in een controverse toen hij Duitsland vertegenwoordigde op de Biënnale van Venetië, waar hij een grote houten sculptuur tentoonstelde die leek te verwijzen naar een nazi-groet.
Tot Baselitz’ vroege invloeden behoorden Art Brut en het abstract expressionisme, evenals het werk van kunstenaars als Wassily Kandinsky en Edvard Munch. De overdreven kenmerken in zijn werk fungeerden als symbolische middelen, en een van zijn bekendste reeksen is de Hero-serie, waarin gewonde en getekende soldaten na de oorlog worden afgebeeld.
Tegen het einde van de jaren zestig begon Baselitz zijn onderwerpen ondersteboven te schilderen, als een bewuste strategie om de aandacht te verleggen van de voorstelling naar de schilderhandeling zelf. Zijn Elke-serie geldt als een van de meest kenmerkende voorbeelden van deze benadering.
Neo-figuratieve kunst is een verzamelterm die verwijst naar de heropleving van figuratieve kunst in Amerika en Europa in de jaren 1960, na een periode die werd gedomineerd door abstractie. Michel Ragon, een Franse kunstcriticus, stelde dat deze heropleving van figuratie plaatsvond tijdens een kritieke periode van sociale en politieke onrust in beide regio's.