Composition no. 7, 1992

Bram Bogart was een Belgische schilder, die het meest werd geassocieerd met de abstracte expressionistische beweging. Hij woonde de technische school in Nederland bij, waar hij werd opgeleid voor een carrière als decorateur, terwijl hij tegelijkertijd les in tekenen nam. Bram Bogart lanceerde zijn professionele carrière door het aannemen van een reclame-positie in Rotterdam. Na de Tweede Wereldoorlog vestigde hij zich in Parijs, Frankrijk en werd een van de grondleggers van de Art Informel. Bogart gebruikt een scala aan materialen in zijn artistieke carrière. Hij had een oprechte interesse in de materiële mogelijkheden van de schilderkunst. In feite ligt het grootste deel van zijn werk in samenstelling en structuur. Bram Bogart begon al vroeg te experimenteren met figuratieve tekenen en kubisme. Gedurende deze tijd zou hij zich richten op de beeltenis van bloemen, stillevens, en zelfportretten. Later, in de jaren ‘50, verschoof Bram Bogart zijn focus naar de samenwerking met pasteuze. Bogart bracht dikke lagen, levendige kleuren verf toe in zijn stukken. De techniek die hij ten uitvoer gelegd was gebaseerd op het gebruik van een borstel, een troffel, en mes van een schilder om ritmisch bewegen te maken boven een doek die op de grond zou liggen en kon een gewicht tot een paar honderd pond krijgen. Daarom ontwikkelde hij een expressionistische stijl die abstracter werd naarmate de tijd verstreek. In de jaren ’60 verbrede Bogart zijn stijl door het verkennen van het gebruik van een nog groter driedimensionale materiaal. Hij zou een mengsel van verschillende elementen vernis, mortel, gemalen krijt, en ruwe pigment inbegrepen creëren. Bogart zou dan het mengsel aanbrengen op grote constructies met houten rug. Kortom, dit creëerde een zeer indrukwekkend effect. Bram Bogart was zonder twijfel, een zeer uniek en begaafd kunstenaar.