Camerata XII, 1989

Al Held was een Amerikaanse kunstenaar die vooral bekend stond om zijn complexe kubus-achtige structuren die hij in helder geometrische vormen beschilderde. Hij studeerde kunst aan de Art Students League in New York en Parijs. In de jaren ‘50 keerde hij terug naar New York en begon hij op een abstract expressionistische manier te schilderen. Vervolgens schilderde hij, vanaf de jaren ’60, de kubus-achtige structuren in geometrische stijl. Deze structuren werden beschilderd met dikke lagen verf, zodat het uit het oppervlak ‘omhoog’ zou komen. Al Held was een prominent figuur in de tweede generatie abstract expressionisme, maar hij was volhardend in zijn verkenning van de mogelijke illusie binnen abstractie. Zijn houding met betrekking tot de theorieën trotseerde veel van de labels in zijn generatie. Zijn schilderijen hadden verscherpte contouren, geometrische vormen en een grotere afmeting. Zijn eerdere werk was over het algemeen in zwart-wit en in de late jaren ’70 begon hij het aspect van de drie-dimensionale te verkennen. Al Held veranderde zijn voorkeur naar acrylverf in 1980 en creëerde felgekleurde geometrische vormen in de context van de ruimte. Zijn kunst werd beschouwd als "concreet abstract", omdat hij de vlakheid in schilderkunst stijlen uitnamen nam hij foto's met de suggestie van diepe ruimte en driedimensionale vormen. Vervolgens voegde Al Held oog-verblindende kleuren aan zijn foto's op canvas toe. Al's voorstelling van zijn werk was: "We zijn niet van plan om ons te ontdoen van de chaos en de complexiteit, maar we kunnen een manier vinden om met hen te leven." Al's vormen definieerde precisie, maar hij begon zijn schilderijen met losse improvisatie en wiste de voorlopige lijnen uit met een elektrische schuurmachine. Hij ontving vele prijzen waaronder de Frank G. Logan Medal van het Kunstinstituut van Chicago, een verblijf van zes maanden aan de American Academy in Rome en werd verkozen tot de Amerikaanse Academie van Kunsten en Letteren. (Artist website)