Sam Francis

Untitled, 1984

106.7 X 73 inch

Werken

« vorige

9 essentiele kunstenaars van het Minimalisme

volgende »

Conceptuele Kunst Begrijpen En Waarderen

Minimalisme in de twintigste eeuw: essentiële ideeën en eenvoudige uitvoering.

Minimalism in the XX Century: Simple Gestures and Essential Ideas.

De formele definitie van de term minimalisme is gebaseerd op een esthetisch voorschrift, maar dit concept is in de loop van de tijd geëvolueerd en betekent verschillende dingen voor verschillende personen. Dit komt door de flexibiliteit van de thema's "less is more" en het vermogen om het toe te passen op mode, muziek, literatuur, kunst, architectuur en woondecoratie. Hoewel dit typische toepassingen van de afgelopen tijd zijn, is het essentieel om de historische achtergrond van het minimalisme te begrijpen en hoe het zich heeft ontwikkeld tot wat het nu is.

Wat Is Minimalistische Kunst?
Minimalistische kunst of minimalisme is een soort abstracte kunst dat meestal wordt overgebracht door duidelijke randen en eenvoudige vormen die de traditionele ideeën dat kunst meer betekent dan wat het is, willen loslaten. Kijkers worden gestimuleerd om het kunstwerk te zien voor wat het is en hoe het de ruimte inneemt. Gewoonlijk worden minimalistische kunstwerken gemaakt met eenvoud en minimale lijnen en vormen om het werk te minimaliseren zodat alleen de cruciale elementen ervan worden weergegeven. De minimalistische beweging verzette zich tegen het idee dat kunst alleen voor de elites was bedoeld.

Welke Eigenschappen Zijn Bepalend Voor Minimalistische Kunst
Het belangrijkste kenmerk van minimalistische kunst is dat het vooral gericht is op het gebruik van monochromatische kleuren. Dit zijn meestal één of twee kleuren, waarbij zwart en wit dominant zijn. Ook worden geometrische lijnen en vormen zoals rechthoeken naast elkaar geplaatst in een repetitieve vorm die bekend staat als serialiteit.

Ze worden ook gekarakteriseerd door het plaatsen van objecten in horizontale of verticale vlakken, inclusief op de vloer, met behulp van industriële materialen zoals plastic, hout, beton, metalen en lichtinstallaties.

Minimalisme En Vroege Abstractie
Hoewel de vroege abstractie veel aspecten van de onmiddellijk daaraan voorafgaande abstract expressionistische bewegingen verwierp en tegenwerkte, waren de eerdere abstracte bewegingen een essentiële invloed op technieken en ideeën van het minimalisme. In 1863 - 1922 werd het eerste Engelse boek gepubliceerd, bekend als Camilla Gray's The Great Experiment in Art, waarin de problemen van de Russische avant-garde werden beschreven.

Met deze publicatie werden de Russische suprematistische en constructivistische kwesties van de jaren 1910 en 1920, zoals de waardevermindering van kunstwerken tot hun significante structuur en het gebruik van fabrieksproductie, beter begrepen en motiveerden minimalistische beeldhouwers.

Minimalistische Kunst Arriveert Op Het Toneel
Abstracte expressie was de dominante kunststroming in de VS in de jaren 1940 en 1950. De beweging werd gekenmerkt door een stevige emotionele, dramatische inhoud en losse, spontane en gebarende werken en diepgaande biografische componenten in elk kunstwerk. Echter, naarmate de tijd verstreek, kwamen eind jaren vijftig verschillende jonge kunstenaars op, zoals Donald Judd en Dan Flavin, die zich verzetten tegen de definities van beeldende kunst.
Ze werden gemotiveerd door de robuuste concepten van Europese bewegingen, waaronder het Duitse Bauhaus of het Nederlandse De Stijl. De Nederlandse kunstbeweging De Stijl is in 1917 in Nederland ontstaan. Ze concentreerde zich op de essentie van het vestigen van kunst door vast te houden aan primaire kleuren zoals zwart en wit. Evenzo gebruikten kunstenaars voornamelijk de voor de hand liggende basisvormen en vormen op verticale en horizontale vlakken.

Deze stromingen waren niet alleen ver voorbij de oorspronkelijke kijk op beeldhouwkunst en schilderkunst, maar ook ver verwijderd van de invloed van het abstract expressionisme. Kunstenaars lieten sculpturen en schilderijen vallen ten gunste van dingen die de conventionele grenzen van wat als kunstwerk kan worden beschouwd.

Vanaf het begin van de jaren zestig kwam het minimalisme dan ook op de voorgrond door een combinatie van verschillende factoren, zoals een verhoogde interesse in museumconservatoren en de kunstmarkt en -publicaties. De tentoonstelling over vroege structuren in het Joods Museum in 1966 was bijzonder belangrijk voor het ontstaan van de minimalistische kunstbeweging. De tentoonstelling bestond uit het werk van belangrijke kunstenaars zoals Dan Flavin, Sol Lewitt en Robert Morris, die naast geometrische en uitgeklede materialen, formeel reductieve kunstwerken presenteerden.

Evenzo kan de opkomst van het minimalisme worden gekoppeld aan die van de conceptuele kunst die bloeide in de jaren zestig en zeventig. Deze kunststromingen verzetten zich tegen de vroege structuren voor het maken en bekijken van kunst en vonden dat de betekenis die aan kunstobjecten werd gehecht misplaatst was wat leidde tot een krachtige kunstwereld waarvan een geselecteerde enkeling kan genieten.

In de jaren zestig publiceerden veel kunstenaars artikelen die de minimalistische beweging vormden en beschreven. Om te beginnen probeerde Donald Judd’s artikel over Specific Objects de esthetiek van het minimalisme te creëren. Judd liet de traditionele verschillen tussen kunstvormen los, om werken te stimuleren die niet zo gemakkelijk als beeldhouwkunst of schilderkunst werden bestempeld.

Aan de andere kant publiceerde Robert Morris in 1966 een artikel dat bekend staat als Notes on Sculptures. Hij pleitte voor het gebruik van eenvoudige vormen die de kijker gemakkelijk zou kunnen begrijpen en stelde voor dat de interpretatie van kunstwerken afhing van de inhoud en de voorwaarden die in de objecten werden voorzien.

Minimalistische Architectuur

Minimalisme wordt ook toegepast op architectuur. Het werd eerder beïnvloed door bewegingen zoals De Stijl, die zich concentreerden op het gebruik van rechte horizontale en verticale lijnen, die heel eenvoudig waren. Dit laat dus zien dat minimalistische kunst de concepten van de De Stijl-beweging volgt.

Minimalistische architectuur probeerde alle onnodige kenmerken van een gebouw uit te sluiten en alleen de essentiële elementen van een gebouw te laten zien.

 

Minimalistische architectuur lijkt geometrisch in zijn vormen te zijn en geen versieringen te hebben. Ook is er veel herhaling van vormen, wat vaak bekend staat als serialiteit. Dit betekent simpelweg het plaatsen van kunstwerkelementen in een serie met als hoofddoel eenvoud uit te beelden.

 

De Duitse architect Ludwig Mies van der Rohe initieerde het concept 'Less is More' terwijl hij beschreef hoe hij zijn architectuur creëerde. Hij gebruikte vitale concepten, die later het visuele en functionele doel bereikten.

Minimalistische Sculpturen
Sculpturen waren een essentieel onderdeel van het minimalisme en de minimalismekunst. Kunstenaars richtten zich op het vaststellen van driedimensionale geometrische vormen in de ruimte met behulp van materialen zoals aluminium, metalen platen, multiplex, glasvezel en plastic. Op de grond werden sculpturen geplaatst. Bezoekers werden gestimuleerd om hun mening te geven en de relatie tussen verschillende onderdelen van de kunstvoorwerpen te onderzoeken binnen de herhaling van geometrische vormen. Kunstenaars probeerden het object puur  zoals het was weer te geven zonder er een andere betekenis aan te geven. Kunstenaars waren even bezorgd over hoe kijkers deze sculpturen konden zien in termen van hun onderdelen en vormen zonder anders te denken.

Als je bijvoorbeeld naar een kubus kijkt, meende Sol Lewitt dat 'het fascinerende kenmerk van een kubus is dat hij relatief oninteressant is.'  Met andere woorden, het beeld zou op zichzelf kunnen staan ​​zonder dat de kunstenaar er een betekenis aan geeft. Eén belangrijke relatie viel op in minimalistische sculpturen: de relatie tussen het object en de ruimte waarin het stond. De sculpturen kunnen op de grond staan ​​of in de weg staan. Er was dus een hint van opzettelijke plaatsing van sculpturen onderweg, zoals het werd afgebeeld door Carl Andre's Lever 1966, die bestond uit 137 stenen die in een rij langs de vloer waren geplaatst.
Minimalistische Installaties
Installaties in minimalistische kunst zijn vooral te zien in de vorm van lichtinstallaties. Kunstenaars begonnen tl-buizen te gebruiken om te laten zien dat ze de ruimte beïnvloedden. Door tl-buizen te gebruiken, legden kunstenaars meer nadruk op het licht dan op de buis zelf om een ​​effect te creëren. Dan Flavin gebruikte deze techniek in zijn serie met de titel Icons in 1961 door elektrische lampen te combineren met gewone vierkante kubussen en begon later te werken met alle in de markt verkrijgbare tl-buizen.

De kunstenaars waren gefocust op hoe licht en geometrische vormen de omringende ruimte konden beïnvloeden, en de perceptie werd naar de kijker gebracht.

Kunstenaars die dit idee verdedigden, zijn onder meer John McCracken, Mary Corse en Larry Bell.
Hedendaags Minimalisme
Minimalisme is nog steeds wijdverbreid in de hedendaagse kunstenaars. Kunstenaars uit Chicago zoals John Pittman en Theaster Gates omarmen bijvoorbeeld esthetische concepten door vorm. Er zijn corporate art-consultantbureaus in de VS die zowel lokaal als internationaal werken in verschillende stijlen, waaronder hedendaags minimalisme. Eenvoudige, indrukwekkende geometrische kunstwerken komen veel voor in de meeste moderne kantoorinrichtingen; Minimalisme en esthetische toevoegingen kunnen goed werken in de bedrijfsruimte.

Wie Zijn De Belangrijkste Kunstenaars Van De Minimalistische Kunstbeweging?
Essentiële minimalistische figuren zijn Donald Judd, Carl Andre, Dan Flavin, Frank Stella, Ellsworth Kelly, Sol Lewitt, Agnes Martin, Robert Morris en Robert Ryman.

Gerelateerde Werken
Goor U Geselecteerd

Bruce Nauman

Life Fly Lifes Flies, 1997

Editie / Print

Ets

Contacteer Ons

Imi Knoebel

Ohne Titel (3), 1995

Editie / Print

Zeefdruk

EUR 1,600

Frank Stella

A Hungry Cat Ate Up The Goat, 1984

Editie / Print

Gemengde techniek.

USD 24,900