Speetbeet-aquatint en zachte-grond-etsing in kleuren op crème gelijnd papier -
Gesigneerd in potlood, gedateerd en genummerd; zonder lijst
Helen Frankenthalers Causeway (2001) is een limited edition print, gemaakt met spit-bite aquatint en zachte-grondetsing op crème-wit papier. Dit kunstwerk, met afmetingen van 71,8 x 95,9 cm, toont Frankenthalers bewonderde aanpak van kleur en abstractie. De compositie heeft een centraal, uitgestrekt vorm in levendige tinten roze, oranje en violet, met zachte randen die overgaan in omliggende grijstinten. Bekend om haar bijdragen aan de Color Field-beweging, gebruikt Frankenthaler tonale variaties om een gevoel van vloeibaarheid en diepte op te roepen, alsof ze de kijker uitnodigt voor een contemplatieve reis. Causeway belichaamt het vermogen van de kunstenaar om emotie en beweging uit te drukken door gelaagde, heldere kleuren.
Helen Frankenthaler (VS, 1928–2011) was een vooraanstaande abstracte schilderes en een pionier van de Color Field-beweging. Ze was bekend om haar innovatieve 'soak-stain'-techniek, waarbij ze verdunde verf direct op ongeprepareerde doeken aanbracht, wat resulteerde in lichtgevende, vloeiende composities die de moderne abstractie herdefinieerden.
Ets en AquatintEtsen en aquatint zijn druktechnieken. Bij aquatint wordt de drukplaat geëtst met een patroon van kleine putjes en scheurtjes om een breed scala aan toongradaties te creëren. Deze techniek stelt kunstenaars in staat om de brede, vlakke tonen na te bootsen die te zien zijn in aquarellen en inktwassingen.
Speetbeet-aquatint en zachte-grond-etsing in kleuren op crème gelijnd papier -
Gesigneerd in potlood, gedateerd en genummerd; zonder lijst
Helen Frankenthalers Causeway (2001) is een limited edition print, gemaakt met spit-bite aquatint en zachte-grondetsing op crème-wit papier. Dit kunstwerk, met afmetingen van 71,8 x 95,9 cm, toont Frankenthalers bewonderde aanpak van kleur en abstractie. De compositie heeft een centraal, uitgestrekt vorm in levendige tinten roze, oranje en violet, met zachte randen die overgaan in omliggende grijstinten. Bekend om haar bijdragen aan de Color Field-beweging, gebruikt Frankenthaler tonale variaties om een gevoel van vloeibaarheid en diepte op te roepen, alsof ze de kijker uitnodigt voor een contemplatieve reis. Causeway belichaamt het vermogen van de kunstenaar om emotie en beweging uit te drukken door gelaagde, heldere kleuren.
Helen Frankenthaler (VS, 1928–2011) was een vooraanstaande abstracte schilderes en een pionier van de Color Field-beweging. Ze was bekend om haar innovatieve 'soak-stain'-techniek, waarbij ze verdunde verf direct op ongeprepareerde doeken aanbracht, wat resulteerde in lichtgevende, vloeiende composities die de moderne abstractie herdefinieerden.
Een echt goed schilderij ziet eruit alsof het in één keer is ontstaan. Het is een onmiddellijk beeld.
- Helen Frankenthaler
Aanvankelijk creëerde ze in de stijl van abstract expressionisme voordat ze pionierde in de colorfield-beweging. Helen Frankenthaler was een iconische, zeer invloedrijke kunstenaar met werk dat zich uitstrekte over de media van schilderkunst, beeldhouwkunst en prenten. Frankenthaler werd aanvankelijk erkend voor haar kleurtechniek; de praktijk om sterk verdunde olieverf aan te brengen op een onbehandeld canvas dat plat op de vloer was gelegd. Het plat neerleggen van het canvas werd geïnspireerd door Jackson Pollock. Frankenthaler haalde veel van haar inspiratie uit de natuur; haar werken analyseerden natuurlijke vormen en herschiep deze op het canvas. Dit, evenals de techniek om het canvas plat neer te leggen, wordt geïllustreerd in haar meest opvallende schilderij: Mountains and Sea. Afgezien van deze schilderijen kreeg Frankenthaler ook veel lof voor haar prenten; Madame Butterfly is haar meest bekende prent en is gemaakt met behulp van 46 houtblokken en een reeks van 102 verschillende kleuren. (Artist website)
Color Field Painting is een abstracte stijl die wordt gekenmerkt door grote vlakken van één kleur of eenvoudige, effen kleuren. De term werd voor het eerst gebruikt in de jaren 1950 om het werk van drie Amerikaanse abstract expressionistische schilders—Barnett Newman, Mark Rothko en Clyfford Still—te beschrijven. Hun werk legde de nadruk op de emotionele kracht van kleur en het creëren van uitgestrekte, meditatieve ruimtes door middel van uitgestrekte kleurvelden.