La Soleil a Vécu (The Sun has Lived), 2020

Etel Adnan was een toneelschrijfster, journaliste, academica en schilderes die niet alleen bekend stond om haar intens energieke en gewaagde schilderijen, maar ook om haar poëzie, toneelstukken en filosofische meditaties over esthetiek. Geboren in Beiroet, werd ze een belangrijke figuur binnen de Arabisch-Amerikaanse gemeenschap.

Adnan hanteerde een unieke benadering van haar landschap olieverfschilderijen, waarbij ze zich kenmerkend beperkte tot slechts een paar kleuren en dikke stroken verf op haar doeken legde met een paletmes in plaats van met een penseel. Hoewel ze de neiging had om op kleine schaal te werken, waren haar zeer abstracte landschappen niettemin samengesteld uit gedurfde, soms monolithische vormen. Deze benadering was gebaseerd op haar filosofische en vergeestelijkte opvatting van kleuren, die ze beschreef als 'entiteiten op zich', met bijna goddelijke eigenschappen. Zo trachtte ze als kunstenaar een fysieke uitdrukking te geven aan deze metafysische wezens.

In haar boek uit 1986, Journey to Mount Tamalpais, betoogde Etel Adnan dat de natuur een belangrijke dimensie van denken vormt. Haar brede oeuvre getuigt van de manier waarop ze aandacht wilde besteden aan de 'geest' van de landschappen en plaatsen die haar onderwerp waren, evenals de kleuren waarmee een dergelijke geest kan worden uitgedrukt (Artist Website).