Details
Kunstenaar
Stijlen
// Llambrec-8 van Antoni Tàpies (1975) is een lithografie die zijn kenmerkende gebruik van expressieve, gebarenvolle markeringen en textuur-abstractie weergeeft. De compositie wordt gedomineerd door een dik, zwart rechthoekig vlak, bedekt met een ruw, wit X dat het donkere veld onderbreekt. Binnen het zwarte vlak zijn subtiele krassen en tellerachtige markeringen te zien, wat een gevoel van ruwheid en diepte toevoegt. Het werk van Tàpies verkent vaak thema's als materialiteit en de verstrijking van tijd, waarbij symbolische markeringen een gevoel van slijtage en herinnering oproepen. Dit stuk nodigt uit tot contemplatie over de veerkracht van oppervlakken en de sporen die interacties achterlaten, en belichaamt de meditatieve en introspectieve benadering van de kunstenaar tot abstractie.
Llambrec-10 , 1975
kunstvorm
Medium
Afmeting
76 x 56 cm
- Inches
- Centimeters
Editie
Prijs
- USD
- EUR
- GBP
Details
Kunstenaar
Stijlen
// Llambrec-8 van Antoni Tàpies (1975) is een lithografie die zijn kenmerkende gebruik van expressieve, gebarenvolle markeringen en textuur-abstractie weergeeft. De compositie wordt gedomineerd door een dik, zwart rechthoekig vlak, bedekt met een ruw, wit X dat het donkere veld onderbreekt. Binnen het zwarte vlak zijn subtiele krassen en tellerachtige markeringen te zien, wat een gevoel van ruwheid en diepte toevoegt. Het werk van Tàpies verkent vaak thema's als materialiteit en de verstrijking van tijd, waarbij symbolische markeringen een gevoel van slijtage en herinnering oproepen. Dit stuk nodigt uit tot contemplatie over de veerkracht van oppervlakken en de sporen die interacties achterlaten, en belichaamt de meditatieve en introspectieve benadering van de kunstenaar tot abstractie.
- Recent Toegevoegd
- Prijs (laag-hoog )
- Prijs (hoog-laag )
- Jaar (laag-hoog )
- Jaar (hoog-laag )
Wat is Materie kunst
Materieschilderkunst is een techniek waarbij dikke impastoverven worden gemengd met materialen zoals cement, modder, zand of schelpen. De term verscheen voor het eerst in de jaren 1950 om de werken van Belgische en Nederlandse schilders te beschrijven die de fysieke eigenschappen van schildermaterialen onderzochten en verschillende manieren waarop verf kon worden gemanipuleerd. Deze benadering legt de nadruk op textuur en de tastbare kwaliteiten van het oppervlak, wat een sculpturaal effect op het doek creëert.
