Details
Kunstenaar
Stijlen
Gesigneerd en genummerd door de kunstenaar. Uitgegeven door Erker-Presse St. Gallen, met hun blindstempel. Catalogus #: 1537 Deux pieds (1997) van Antoni Tàpies is een fascinerende lithografie waarin gebarenabstractie en symboliek samenkomen. Gedomineerd door aardse bruintinten toont de compositie twee omrande voeten, rauw en bijna spookachtig, alsof ze in het oppervlak zijn afgedrukt. Overlappende kalligrafische tekens, kruisen en expressieve krabbels in wit en zwart zorgen voor een gevoel van beweging en gelaagde betekenis. De aanwezigheid van Tàpies’ kenmerkende X-symbool en mysterieuze markeringen benadrukt zijn verkenning van het lichaam, materialiteit en transcendentie. Deze lithografie, gecatalogiseerd als 1537, maakt deel uit van een gelimiteerde oplage van 100 en toont Tàpies’ vermogen om fysieke en spirituele elementen te verenigen in zijn kunst.
Deux pieds, 1997
kunstvorm
Medium
Afmeting
52 x 73 cm
- Inches
- Centimeters
Editie
Prijs
- USD
- EUR
- GBP
Details
Kunstenaar
Stijlen
Gesigneerd en genummerd door de kunstenaar. Uitgegeven door Erker-Presse St. Gallen, met hun blindstempel. Catalogus #: 1537 Deux pieds (1997) van Antoni Tàpies is een fascinerende lithografie waarin gebarenabstractie en symboliek samenkomen. Gedomineerd door aardse bruintinten toont de compositie twee omrande voeten, rauw en bijna spookachtig, alsof ze in het oppervlak zijn afgedrukt. Overlappende kalligrafische tekens, kruisen en expressieve krabbels in wit en zwart zorgen voor een gevoel van beweging en gelaagde betekenis. De aanwezigheid van Tàpies’ kenmerkende X-symbool en mysterieuze markeringen benadrukt zijn verkenning van het lichaam, materialiteit en transcendentie. Deze lithografie, gecatalogiseerd als 1537, maakt deel uit van een gelimiteerde oplage van 100 en toont Tàpies’ vermogen om fysieke en spirituele elementen te verenigen in zijn kunst.
- Recent Toegevoegd
- Prijs (laag-hoog )
- Prijs (hoog-laag )
- Jaar (laag-hoog )
- Jaar (hoog-laag )
Wat is Materie kunst
Materieschilderkunst is een techniek waarbij dikke impastoverven worden gemengd met materialen zoals cement, modder, zand of schelpen. De term verscheen voor het eerst in de jaren 1950 om de werken van Belgische en Nederlandse schilders te beschrijven die de fysieke eigenschappen van schildermaterialen onderzochten en verschillende manieren waarop verf kon worden gemanipuleerd. Deze benadering legt de nadruk op textuur en de tastbare kwaliteiten van het oppervlak, wat een sculpturaal effect op het doek creëert.
