Rachel Whiteread

Rachel Whiteread (geb. 1963, VK) is een Britse beeldhouwer die bekend staat om haar werk in de beeldhouwkunst, waarin ze de negatieve ruimte van alledaagse objecten en architectonische vormen verkent. Als een vooraanstaande figuur in de beweging van de Young British Artists (YBAs) verwierf Whiteread internationale erkenning voor haar innovatieve techniek om de interieurs van objecten en ruimtes te gieten, waarbij ze effectief de leegtes vastlegt die ons omringen. Haar beroemdste werk, "House" (1993), een levensgrote afgietsel van het interieur van een Victoriaans rijtjeshuis, daagde de percepties van geheugen, afwezigheid en huiselijkheid uit. Whiteread's gebruik van materialen zoals beton, hars en gips stelt haar in staat om werken te creëren die zowel monumentaal als diep persoonlijk zijn, en reflecteren op de sporen van menselijke aanwezigheid. Haar sculpturen zijn tentoongesteld in grote instellingen wereldwijd, waaronder de Tate Modern in Londen en het Solomon R. Guggenheim Museum in New York, waarmee ze zich heeft gevestigd als een van de meest invloedrijke hedendaagse kunstenaars van haar generatie.