E as estrelas do céu cairam na terra....II, 1996

Pedro Cabrita Reis is een Portugese kunstenaar die vooral bekend staat om grootschalige sculpturen en installaties. Zijn werken worden beschouwd als uitspraken over huisvesting, migraties, geheugen en ruimte. Hij gebruikt objecten uit gebouwen om de betekenis te weergeven die een huis heeft voor het zijn van een mens. Voor hem is het huis een symbool van het vermogen van de mensheid om haar eigen realiteit vorm te geven. Zijn installatie getiteld “serene verstoring” gebruikt fragmenten uit het leven: bedden, gootstenen, apparaten en dergelijke. Deze zijn bij elkaar gebracht tot een doolhofachtige structuur. De stilte en levenloosheid van het werk roepen het gevoel op van existentiële hopeloosheid die het menselijk leven plaagt. Pedro Cabrita Reis gebruikt verschillende media, waaronder schilderijen, beeldhouwwerken, tekeningen, fotografie en installaties met zowel gevonden voorwerpen als deuren, raamkozijnen en andere gerecyclede bouwmaterialen. Hij gebruikt versleten stukken huizen om levens te vertegenwoordigen die tot het verleden behoren, maar ook deel blijven uitmaken van het collectieve geheugen. Gefragmenteerde materialen vertegenwoordigen de fragmentatie van de hedendaagse menselijke geest. Zijn kunst gaat meer over sfeer en abstracte emoties dan over concrete ideeën of beelden van de werkelijkheid. Zelf plaatst hij zich niet in een bepaalde artistieke traditie. Pedro Cabrita Reis werkt met precisie om filosofische redevoering te promoten. Hij kiest materialen op basis van zijn ethische humeur of de politiek waartoe hij zich aangetrokken voelt. De herinnering is een belangrijk thema in zijn werk, want in zijn woorden: “We zien wat we ooit waren en wat we zullen worden.”