La espiral caprichosa , 2013

Het structureren van de zeggingskracht van de natuur is het continue thema dat de werken van Katia Santibanez met elkaar verbindt. Ze ziet de wereld als een prismatisch schema, dat ze besluit te bestuderen en mee te discussiëren door middel van abstractie en introspectief schilderen. Santibanez studeerde kunst en filosofie in Parijs, waar ze in 1964 werd geboren. Ze heeft altijd de visuele samenwerking van herhaling en correspondentie onderzocht, zoals die verborgen wordt aangetroffen in natuurlijke omgevingen en menselijke architectuur. Een van haar beroemde tentoonstellingen, toepasselijk getiteld The Visible and the Invisible, vat de aanpak die ze in haar schilderijen hanteert duidelijk samen. Ze ziet een onuitgesproken gevoel van verbondenheid, dat voortdurend speelt tussen de individuele geest en de archetypen die de natuur definiëren als kunstzinnige constructies. Ze stelt haar werk op in ruimtes waar de kijker zijn eigen gevoel van verbondenheid met de locatie moet herpositioneren. Het schilderij kan dan een fascinerende kruising van patronen en contrasten onthullen, met elkaar verbonden door een uniforme conceptuele leidraad: de metropool versus de natuur. Santibanez verbindt de thematische polariteiten van orde en chaos, balans en compositie in de abstracties die ze creëert. Ze verandert de werkelijkheid in kopieën, die de systemen van potentie weerspiegelen die gevoelige wezens delen met de natuur. De meeslepende intensiteit van haar werken versterkt het gevoel van verwondering bij de kijker, die gewillig kan deelnemen aan het echoënde mysterie van haar schilderijen.