
Wat is New British Sculpture?
New British Sculpture is de naam die verwijst naar het werk van een groep beeldhouwers, installatiekunstenaars en andere makers die in de jaren 80 samen in Londen exposeerden. Tot deze groep behoorden kunstenaars zoals Richard Deacon, Richard Wentworth en Tony Cragg. Tim Woods hielp deze beweging definiëren door vier belangrijke thema's te identificeren: de vermenging van kitsch en popcultuur, het gebruik van stedelijk afval uit het VK in een bricolagestijl, het toekennen van nieuwe betekenissen aan alledaagse objecten en een speelse benadering met humor en geestigheid.
Toon Alles
- Toon Alles
- Gevestigd
- Ontdekkingen
Toon Alles
- Toon Alles
Kunstwerken gerelateerd aan New British Sculpture
Julian Opie
Elena and Cressie get ready for the party 6, 2011
Editie / Print
Gemengde techniek.
USD 7,800

Massurrealisme is een porte-manteauwoord dat in 1992 werd bedacht door de Amerikaanse kunstenaar James Seehafer. Hij zag een trend onder postmoderne kunstenaars die thema's en esthetische stijlen vermengden met massamedia, waaronder elementen van popart. Massurrealisme is een ontwikkeling van het surrealisme, met de nadruk op de technologische effecten op de beeldvorming van het hedendaagse surrealisme. Het belangrijkste verschil tussen massurrealisme en surrealisme is dat het laatste zijn oorsprong vindt in Europa aan het begin van de 20e eeuw, terwijl massurrealisme is geworteld in de invloed van moderne technologie en media.

Een triënnale is een grootschalige kunsttentoonstelling die elke drie jaar plaatsvindt. Deze tentoonstellingen tonen vaak de nieuwste artistieke ontwikkelingen, werken en opkomende kunstenaars op internationaal niveau, met deelname van belangrijke instellingen van over de hele wereld. Triënnales zijn belangrijke evenementen in de kunstwereld en bieden een platform voor hedendaagse kunst en bevorderen wereldwijde culturele uitwisseling.

New Topographics is een term die in 1975 werd bedacht door curator William Jenkins om een groep fotografen te beschrijven wiens werk zich richtte op formele zwart-witbeelden van stedelijke en industriële landschappen. Jenkins beschreef hun esthetiek aanvankelijk als banaal, maar de fotografen zelf beweerden dat hun composities net zo belangrijk waren als die van natuurlijke landschappen, waarbij de nadruk lag op de schoonheid van alledaagse, door de mens gemaakte omgevingen.
Kunt u uw antwoord niet vinden?
Bedankt! Uw vraag is verzonden — we nemen spoedig contact met u op.


















