Self portrait with flower, 1977-1978

Francesca Woodman Stern was een Amerikaanse fotografe die bekend stond om haar zwart-wit foto's. Als onderwerp gebruikte ze jonge vrouwen als modellen. Ze gebruikte zichzelf ook als model. Ze gebruikte beweging en langdurige blootstelling om de gemaakte beelden te vervagen. Veel van haar composities bevatten naakt lichamen die opgaan in hun achtergronden, of gezichten die zijn verborgen. Tijdens haar carrière produceerde Woodman naar schatting 10.000 negatieven, die eigendom zijn van haar ouders als onderdeel van haar nalatenschap. De meeste van haar prints zijn gemaakt in 8 bij 10 of kleiner, omdat ze intimiteit wilde creëren tussen haar fotografische beelden en degenen die hen zou bekijken. Veel van de beelden die ze heeft geproduceerd worden niet genoemd, maar gecatalogiseerd op basis van de datum en plaats waar ze zijn genomen. Van Francesca Woodman werd gezegd dat ze beïnvloed is door de vrouwen uit het Victoriaanse tijdperk, Griekse mythologie, en het surrealisme. Andere invloeden waren onder meer de roman Nadja door Andre Breton; Man Ray, Duane Michals, Deborah Turbeville en Max Klinger. Een van haar bekendste foto's is zelfportret op haar dertiende, Boulder, Colorado, 1972-1975. In een andere beroemde afbeelding verschijnt Woodman als Alice, in een Victoriaanse jurk, zonder titel Providence, Rhode Island, 1975-1976. Woodman’s werk werd tentoongesteld op kleinere evenementen in Rome en New York tijdens haar leven. Haar video's, foto's en kunstboeken zijn sinds haar dood over de hele wereld tentoongesteld.