Tapisserie gemaakt door Carola Torres - Oplage van 10 ( nooit voltooid ) - Gesigneerd - Gereproduceerd in de Catalogus van de Nationale Prijs voor Beeldende Kunsten 1980
Dit naamloze wandtapijt van Eduardo Chillida, vervaardigd in 1965 en geweven door Carola Torres, toont de verkenning van organische vormen en ruimtelijke relaties door de kunstenaar. In aardetinten van beige en diepbruin bedekken abstracte, in elkaar grijpende vormen het wandtapijt, wat een gevoel van beweging en spanning binnen de vierkante ruimte creëert. De vormen lijken op kalligrafische streken of paden, een kenmerk van Chillida's interesse in ritme, balans en de leegte. Dit stuk maakt deel uit van een beperkte oplage (bedoeld als 10 maar nooit voltooid), en is gesigneerd door de kunstenaar, wat de zeldzaamheid en authenticiteit benadrukt.
Eduardo Chillida (Spanje, 1924–2002) was een visionaire beeldhouwer, bekend om zijn monumentale werken in staal, steen en beton. Geïnspireerd door ruimte, landschap en filosofie verkennen zijn abstracte vormen spanning en balans. Chillida's iconische openbare sculpturen, zoals De Kam van de Wind, maken hem tot een sleutelfiguur in de moderne beeldhouwkunst.
TapijtWandtapijt is een zwaar, handgeweven textiel met ingewikkelde ontwerpen of afbeeldingen die in de stof zijn verweven. Gemaakt door bekwame wevers met materialen zoals wol, linnen, katoen, zijde en soms zilver- en gouddraden, hebben wandtapijten historisch gediend als kunstwerken, decoraties, isolatie en symbolen van gezag.
Tapisserie gemaakt door Carola Torres - Oplage van 10 ( nooit voltooid ) - Gesigneerd - Gereproduceerd in de Catalogus van de Nationale Prijs voor Beeldende Kunsten 1980
Dit naamloze wandtapijt van Eduardo Chillida, vervaardigd in 1965 en geweven door Carola Torres, toont de verkenning van organische vormen en ruimtelijke relaties door de kunstenaar. In aardetinten van beige en diepbruin bedekken abstracte, in elkaar grijpende vormen het wandtapijt, wat een gevoel van beweging en spanning binnen de vierkante ruimte creëert. De vormen lijken op kalligrafische streken of paden, een kenmerk van Chillida's interesse in ritme, balans en de leegte. Dit stuk maakt deel uit van een beperkte oplage (bedoeld als 10 maar nooit voltooid), en is gesigneerd door de kunstenaar, wat de zeldzaamheid en authenticiteit benadrukt.
Eduardo Chillida (Spanje, 1924–2002) was een visionaire beeldhouwer, bekend om zijn monumentale werken in staal, steen en beton. Geïnspireerd door ruimte, landschap en filosofie verkennen zijn abstracte vormen spanning en balans. Chillida's iconische openbare sculpturen, zoals De Kam van de Wind, maken hem tot een sleutelfiguur in de moderne beeldhouwkunst.
In mijn werk heb ik nooit iets kunnen gebruiken dat ik van tevoren al kende.
- Eduardo Chillida
Eduardo Chillida was een zeer gevierde Baskische kunstenaar, bekend om zijn monumentale, abstracte installaties, welke te zien zijn in parken, openbare pleinen en musea over de gehele wereld. Chillida’s werken bestonden voornamelijk uit staal, hout en ijzer en weerspiegelden vaak zijn fascinatie voor de relatie tussen materialiteit en ruimte. The Comb of the Wind is een van zijn meest populaire sculpturen en combineert geometrische vormen en verbindingen om voor de kijker een imposante kracht te creëren. Hij heeft opgemerkt: “De sculpturen zijn erg groot en mijn werk is een verzet tegen de zwaartekracht ... er bestaat een dialectiek tussen de lege en de gevulde ruimte.” Chillida studeerde aanvankelijk architectuur voordat hij deze ervaring combineerde met kunst en zich concentreerde op licht, ruimtelijke zaken en landschappen. Monumento en Berlin zijn twee andere voorbeelden van zijn omvangrijke oeuvre. (Artist website)
Art Informel is een Franse term die verwijst naar de gestuele en improviserende technieken die kenmerkend waren voor abstracte schilderkunst in de jaren 1940 en 50. Het omvat verschillende stijlen die deze decennia domineerden en wordt gekenmerkt door informele, spontane methoden. Kunstenaars gebruikten deze term om benaderingen te beschrijven die afstand namen van traditionele structuren en meer expressieve, ongestructureerde technieken omarmden.