Magazine

Door Emilia Novak

Van Graffiti naar Galerie

Geboren in 1980 in Lausanne, Zwitserland, begon Nicolas Party zijn artistieke pad niet in formele ateliers, maar op stadsmuren. Als tiener maakte hij deel uit van een hechte graffitigemeenschap, waar hij ’s nachts muurschilderingen maakte – soms met gevolgen. “Het is leuk, maar nachten doorbrengen in de gevangenis gaat vervelen,” merkte hij later op. Op zijn 21ste liet Party de graffiti achter zich om kunstonderwijs te volgen, eerst aan de Kunstacademie van Lausanne, en daarna behaalde hij zijn MFA aan de Glasgow School of Art. Wat volgde was een reis door tijden en steden – Glasgow, Brussel, New York – die zijn relatie met de kunstgeschiedenis steeds verder verdiepte.

Party’s werk balanceert tussen verleden en heden. Hij laat zich inspireren door renaissancefresco’s, 19e-eeuwse Zwitserse landschappen, rococo-pastellisten zoals Rosalba Carriera en surrealistische meesters zoals René Magritte. Zijn favoriete medium, het zachte pastel, is sinds de 18e eeuw nauwelijks veranderd. Het gebruik ervan vandaag voelt bijna anachronistisch, maar Party omarmt juist de fysieke aard en geschiedenis van pastel om gedurfde, hedendaagse beelden te creëren die zowel lichtgevend als surrealistisch aanvoelen.

Critici en curatoren merken op dat pastel Party’s werk een ongebruikelijke rijkdom geeft: fluweelachtige oppervlakken, pure pigmenten en een matte gloed die zich moeilijk laat vastleggen op foto. Zijn stillevens, portretten en landschappen zijn in onderwerp traditioneel, maar voelen volledig van deze tijd. Hij heeft pastel nieuw leven ingeblazen als een serieus, zelfs radicaal medium, waarin diepe kunsthistorische kennis samensmelt met moderne energie.